اندیشه سیاسی در اسلام

اندیشه سیاسی در اسلام

امر سیاسی و سیاست خارجی دولت‌های جمهوری اسلامی ایران: منازعه میان آنتاگونیسم و آگونیسم

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استادیار اندیشه سیاسی در اسلام پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی، تهران، ایران
2 دانشجوی دکترای مطالعات سیاسی انقلاب ، پژوهشکده امام خمینی ، تهران، ایران.
10.22034/jpti.2025.524502.1429
چکیده
انقلاب اسلامی در ایران مبتنی بر ارزش‌ها و مفاهیم اساسی انقلاب، نوع خاصی از ماهیت امر سیاسی را شکل داد که در پی آن معانی نوینی از دشمن و دوست در سطوح اندیشه، هویت و کنش و در تمامی حوزه‌ها ازجمله سیاست خارجی به وجود آمد؛ بااین‌حال، دولت‌هایی که پس از انقلاب متصدی امور اجرایی در کشور بودند با نگاه‌های متنوعی دست به جرح‌وتعدیل ماهیت امر سیاسی زدند و کفۀ ترازو در ماهیت امر سیاسی را به سمت آنتاگونیسم یا آگونیسم سوق دادند، نتایج این موضوعات با شکل دادن به وجه شناختی عموم جامعه، دوباره منجر به شکل دادن اولویت‌ها و اهداف در سیاست خارجی به‌عنوان چرخه‌ای همواره فعال، گردید. این پژوهش با استفاده از مدل تحلیلی شانتال موف در خصوص بررسی ماهیت ‌امر سیاسی، در پی تبیین تأثیرات ماهیت امر سیاسی دولت‌های پس از انقلاب بر حوزۀ سیاست خارجی است که بر اساس مدل‌های تفسیری مانند سازه‌انگاری کل‌گرا به‌عنوان عناصر هویت‌بخش در سیاست خارجی مطرح می‌شوند؛ براین‌اساس، تغییر در ماهیت امر سیاسی پس از انقلاب منجر به تغییر در شناخت از محیط سیاست خارجی، تغییر در خواسته‌ها در سیاست خارجی و تغییر در روندهای سیاست خارجی شده است، نتایج نمایش‌دهنده رشد کلی آنتاگونیسم ماهیت امر سیاسی پس از انقلاب بوده است که درنتیجه آن ‌تغییرات متناسب با آنتاگونیسم در محیط سیاست خارجی، خواسته‌ها و روندهای سیاست خارجی به وجود آمده است.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

The political and foreign policy of the Islamic Republic of Iran: The Conflict between Antagonism and Agonism

نویسندگان English

Dr.Mansoor Ansari 1
Mehdi Pirzadi 2
1 Assistant, Professor, Research Institute of Imam Khomeini and Islamic Revolution, Tehran, Iran
2 PhD student in Islamic Revolution Studies, Imam Khomeini and Islamic Revolution Research Institute, Tehran, Iran.
چکیده English

The Islamic Revolution in Iran, based on the values and fundamental concepts of the revolution, shaped a specific type of political entity, resulting in new meanings of enemy and friend at the levels of thought,identity and action,and in all areas,including foreign policy.However,the governments that took over executive affairs in the country after the revolution, with diverse perspectives,began to modify the nature of the political entity, shifting the balance in the nature of the political entity towards antagonism or agonism. The results of these issues, by shaping the cognitive aspect of the general public, once again led to the formation of priorities and goals in foreign policy as a constantly active cycle. This research, using Chantal Mouffe's analytical model to   examine the nature of the political entity, seeks to explain the effects of the nature of the political entity of postrevolution governments on the field of foreign policy, which are presented based on interpretive models such as holistic constructivism as identityforming elements in foreign policy. Accordingly, the change in the  nature of the political entity after the revolution has led to a change in the perception of the foreign policy environment,a change in demands in foreign policy, and a change in foreign policy trends. The results sho the overall growth of antagonism in the nature of the political entity after the revolution, which has resulted in changes commensurate with antagonism in the foreign policy environment, demands, and foreign policy trend.

کلیدواژه‌ها English

Islamic revolution
The political
The nature of the political:political .Antagonism
Political Agonism
- استاوراکاکیس، یانیس (1393) . لاکان و امر سیاسی. ترجمه محمدعلی جعفری، تهران: انتشارات ققنوس.
- اشمیت، کارل (1392) . مفهوم امر سیاسی. ترجمه سهیل صفاری، تهران: نگاه معاصر.
- ابتکار، معصومه (1392) . تسخیر. تهران: اطلاعات.
- جمالی، جواد (1395) . امر سیاسی و ظهور و سقوط گفتمان‌های سیاسی حاکم بر ایران. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی.
- حکیمیان، حسن و مشاور، زیبا (۱۳۸۳) . اقتصاد سیاسی گذار در خاورمیانه. ترجمه ‌‌عباس حاتمی‌زاده. تهران: نشر کویر.
- دهقانی فیروزآبادی، جلال (1392) . سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. تهران: انتشارات سمت.
- ذوالفقاری، ابراهیم (1399) . بررسی تطبیقی عملکرد دولت روحانی و احمدی‌نژاد در مواجهه با تحریم‌ها. ششمین همایش ملی پژوهش‌های نوین در حوزه علوم انسانی، اقتصاد و حسابداری ایران، تهران.
- رجایی، غلامعلی(1385)  . سیره شهید رجایی . تهران: سازمان چاپ و انتشارات وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.
- رضادوست، کریم و پیوسته، صادق (1398) . بررسی تحولات اجتماعی ایران سه دهه پس از انقلاب اسلامی. تهران: اندیشه احسان.
- صالحیان، تاج‌الدین و سیمبر، رضا (1397) . منابع اجتماعی سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران. مطالعات راهبردی سیاست‌گذاری عمومی، 8 (26)، 165-186. http://noo.rs/DVA19
- صفارهرندی، مرتضی (1390) . رازهای دهه شصت (۶۸-۱۳۵۸)، نیاز شناسی جریان‌های سیاسی معاصر (۲) (نیمه پنهان ۴۲). تهران: نشر کیهان.
- عباسی اشلقی، مجید (1387) . مطالعه نظری سیاست خارجی دوجانبه اتحادیه اروپا و جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه سیاست خارجی، 8، 235-267. http://noo.rs/yCMEp
- عباسی سرمدی، مهدی و راهبر، مهرنوش (1388) . توسعه سیاسی در ایران پس از خرداد 1376. فصلنامه سیاست، 39(2)، 259-280. https://jpq.ut.ac.ir/article_20171.html
- غضنفری، کامران (1394) . مداخلات. تهران: نشر کیهان.
- غضنفری، کامران (1392) . مداخلات، پرسش‌های اساسی جنگ. تهران: نشر کیهان.
- فرهادی نسب، جعفر، اسلامی، سعید و سلیمانی پور لک، فاطمه (1402). ایدئولوژی و عمل‌گرایی در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران، مطالعه موردی دورۀ‌ حسن روحانی. فصلنامه ‌سیاست ‌جهانی، 12 (1)، 235-265.
- فرهادپور، مراد. (1392) . نام‌های سیاست. گزیدۀ مقالات، تهران: نشر بیدگل.
- کوبالکوا، وندولکا (1395) . سیاست خارجی ‌در جهان‌برساخته. ترجمه مهدی میرمحمدی‌ و علیرضا خسروی، تهران:
پژوهشکده مطالعات راهبردی.
- مجیدی، حسن و شفیعی، امید (1392) . مناسبات دولت موقت با نهادها و نیروهای سیاسی اجتماعی. پژوهشنامه انقلاب اسلامی، 3(6)، 143-160. https://rjir.basu.ac.ir/article_458.html
- محمدی، احسانه و حاجی یوسفی، امیرمحمد (1397) . هویت، قدرت و امنیت در سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران: یک چهارچوب نظری. پژوهشنامه علوم سیاسی، 13(2)، 33-64.
- محمدیان، علی و رضایی، علیرضا (1398) . تبیین سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران در دوره حسن روحانی از منظر نظریه پیوستگی جیمز روزنا. بحران پژوهی جهان اسلام، 6 (4)، 34-56.
- مشیرزاده، حمیرا (1394) . احیای حوزه تحلیل سیاست خارجی؛ تحلیلی چند متغیره. پژوهشنامه علوم سیاسی،10 (3)، 139- 169. doi:org/ 20.1001.1.1735790.1394.10.3.4.9
- موف، شانتال (1391) . درباره امر سیاسی. ترجمه منصور انصاری، تهران: نشر رخداد نو.
- نوروزی، حسین، تقوی‌نژاد‌‌، سیدرضا، شهبندی، محمود ‌و سیفی، ‌میترا (1398) . کتابنامه سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران پس از انقلاب اسلامی. تهران: ‌انتشارات ‌وزارت ‌خارجه‌.
- هادیان ناصر (1382) . سازه‌انگاری از روابط بین‌الملل تا سیاست خارجی. فصلنامه سیاست خارجی، 17 (4)، 915-949. http://noo.rs/rHlBo
-Hojati, A. & Dizboni, A. (2006). A Systemic Analysis of the Rise and Fall of the Iranian Reform Movement. Annual Meeting of the Canadian Political Science.