اندیشه سیاسی در اسلام

اندیشه سیاسی در اسلام

نقش نهادهای حاکمیتی در تقویت وفاق ملی

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 استاد گروه علوم سیاسی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
2 دکتری مطالعات سیاسی انقلاب اسلامی، دانشگاه شاهد، تهران، ایران.
چکیده
هدف اصلی مقاله حاضر، شناسایی و تحلیل نقش نهادهای حاکمیتی در ایجاد و تقویت وفاق ملی و تأثیر آن بر انسجام ملی است. نهادهای حاکمیتی به‌عنوان ساختارهای اصلی مدیریت جامعه، نقش حیاتی در ایجاد و حفظ وفاق ملی دارند. وفاق، با پیوند بین افراد و گروه‌ها موجب تقویت همبستگی و همکاری در راستای توسعه و پیشرفت جامعه می‌شود. نهادهای حاکمیتی با تأمین حاکمیت قانون، بستری مناسب برای حفظ و تداوم هویت‌ها و فرهنگ‌های گوناگون فراهم می‌نمایند. این نهادها با ایجاد فضای اعتماد و احترام متقابل به کاهش تنش‌های اجتماعی و تقویت وفاق ملی کمک می‌کنند. مقالة حاضر درصدد است به ‌این پرسش اصلی پاسخ دهد که نهادهای حاکمیتی چگونه می‌توانند به تقویت وفاق ملی و کاهش تنش‌های اجتماعی کمک کنند؟ برای پاسخ، از روش تحقیق کیفی و تحلیل اسنادی استفاده شده است. یافته‌ها حاکی از آن است که نهادهای حاکمیتی با اتخاذ سیاست‌های فراگیر و مشارکتی، می‌توانند به تقویت هویت ملی و کاهش تنش‌های اجتماعی کمک نمایند. همچنین نهادهای حاکمیتی باید به نیازها و خواسته‌های اقوام و گروه‌های مختلف توجه بیشتری داشته باشند تا بتوانند به ایجاد وفاق ملی پایدار دست یابند. درنهایت راهکارهایی ازجمله تقویت شفافیت و ایجاد بسترهای مشارکت فعال شهروندان در فرایندهای تصمیم‌گیری، جهت تقویت وفاق ملی و افزایش همبستگی اجتماعی بیان شده‌اند.
کلیدواژه‌ها

موضوعات


عنوان مقاله English

The Role of Governing Institutions in Strengthening National Unity

نویسندگان English

Abbas Keshavarz Shokri 1
Ghodsi Alizadeh Saylab 2
1 Professor, Department of Political Science, Shahed University, Tehran, Iran.
2 PhD in Political Studies of the Islamic Revolution, Shahed University, Tehran, Iran.
چکیده English

The main objective of the present article is to identify and analyze the role of governing institutions in creating and strengthening national unity and their impact on national cohesion. Governing institutions, as the main structures of community management, play a vital role in creating and maintaining national unity. Unity, through the connection between individuals and groups, strengthens solidarity and cooperation towards the development and progress of society. Governing institutions, by ensuring the rule of law, provide an appropriate platform for preserving and continuing diverse identities and cultures. These institutions, by creating an atmosphere of trust and mutual respect, help reduce social tensions and enhance national unity. This article aims to answer the main question: how can governing institutions help strengthen national unity and reduce social tensions? To answer this, a qualitative research method and documentary analysis were used. The findings indicate that governing institutions, by adopting inclusive and participatory policies, can help strengthen national identity and reduce social tensions. Moreover, governing institutions must pay more attention to the needs and demands of various ethnicities and groups in order to achieve lasting national unity. Finally, solutions such as enhancing transparency and creating platforms for active citizen participation in decision-making processes have been proposed to strengthen national unity and increase social cohesion.

کلیدواژه‌ها English

Governing institutions
National unity
Government
Legislature
Judiciary
Social solidarity
Social cohesion
- افروغ، عماد (1375). خرده‌فرهنگ‌ها و وفاق اجتماعی. نقد و نظر، 2 ( 3 و 4)، 157- 171.
http://noo.rs/aPGmZ
- بشیریه، حسین (1383). درآمدی بر جامعه‌شناسی اجماع و وفاق. فصلنامه ناقد، 1 (3)، 67-84.
https://ensani.ir/fa/article/3708
- بشیریه، حسین (1384). آموزش دانش سیاسی: مبانی علم سیاست نظری و تأسیسی. تهران: انتشارات نگاه معاصر.
- جهان‌بین، داریوش (1378). فرهنگ، وفاق اجتماعی و خشونت. فصلنامه مطالعات راهبردی، 5 و 6،87- 107. https://ensani.ir/fa/article/119669
- چلبی، مسعود (1372). وفاق اجتماعی. نامه علوم اجتماعی، 2 (3)، 15-28.
 http://noo.rs/e5zCU
- خلیلی، محسن (1379). آفرینش وفاق، کار ویژه بنیادین قانون اساسی. فصلنامه مطالعات ملی، 21 (2 و 3)، 151- 172.dor: 20.1001.1.1735059.1378.1.2.3.6.3.6
- ربیعی، علی (18/6/1403). وفاق به‌مثابه نظریه وفاق به‌مثابه روش. روزنامه اعتماد، شماره 5851. https://www.etemadnewspaper.ir/fa/main/detail/221955
- رضائیان، مجید (2/8/1403).وفاق از تئوری تا پراگماتیزم/ 6 سطح وفاق شامل حاکمیتی، نخبگانی، ملی، اقتصادی، سیاسی و تکنولوژیکی است. خبر آنلاین.
  https://www.khabaronline.ir/news/1974689
- ریتزر، جورج (1379). نظریه‌های جامعه‌شناسی معاصر. تهران: نشر علمی.
- ساعی، علی و حیدری، مهدی (1393). مطالعه تأثیر کنش ارتباطی بر وفاق نهادی نخبگان سیاسی در جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه جامعه‌شناسی نهادهای اجتماعی، 2 (5)، 43-76.
https://ssi.journals.umz.ac.ir/article_1083.html
- عجم‌اوغلو، دارون و رابینسون، جیمز ای (1400). راه باریک آزادی. ترجمه سید علیرضا بهشتی شیرازی و جعفر خیرخواهان. تهران: نشر روزنه.
- عمید، حسن (1383). فرهنگ فارسی عمید. تهران: انتشارات امیرکبیر.
- قجری، حسینعلی و بابایی، امید (1399). تبیین جامعه‌شناختی وفاق اجتماعی در شهرکرد. فصلنامه علمی پژوهشی رفاه اجتماعی، 20(78)، 109- 136.
 dor:20.1001.1.17358191.1399.20.78.8.8
- کشاورز شکری، عباس (1379). وفاق اجتماعی، فرهنگ سیاسی و مشروعیت سیاسی. مطالعات ملی، 1 (2 و 3)، 93-111.dor:  20.1001.1.1735059.1378.1.2.3.3..6
- کمالی زاده، محمد (1394). گفتگو، ابزاری برای وفاق اجتماعی. حبل‌المتین، 4 (10)، 118-135. https://ensani.ir/fa/article/349465
- مسعود نیا، حسین و شفیعی ینگابادی، نیلوفر (1403). وفاق و اجماع در ایران: چالش‌ها و راهکارها. فصلنامه سیاسی، 54 (4)، 707- 733.
doi.org/ 10.22059/jpq.2024.381917.1008207
- موثقی، سید احمد (1379). دوفاق اجتماعی و توسعه در جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه علوم سیاسی، 3 (10)، 10، 123-133. http://noo.rs/ln02w
- هراسانی، سعید (31/ 5/1403). سیاست اجتماعی و وفاق ملی. روزنامه دنیای اقتصاد، شماره 6085. https://donya-e-eqtesad.com-52/4097154-
-Turner, B. (1986). Equality. London, Tavistock.