اندیشه سیاسی در اسلام

اندیشه سیاسی در اسلام

واکاوی مولفه های الگوی رهبری سیاسی امام خمینی(ره)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسندگان
1 مدرس گروه معارف اسلامی دانشگاه حکیم سبزواری
2 استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم- قم، دانشکده علوم قرآنی سبزوار- سبزوار، ایران
3 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.
چکیده
اولین حرکت سیاسی و مواجهه امام خمینی با حکومت طاغوت، مقابله با تصویب لایحه انجمن های ایالتی و ولایتی بود. البته نه این که امام فعالیت سیاسی را بعد از وفات اساتیدشان یعنی آیات عظام بروجردی و کاشانی شروع کرده‌باشند، بلکه این فعالیت‌ها سال‌ها قبل از 1341 نیز قابل رصد و مشاهده است. این نوشتار بر آن است با نگاه به نحوه رهبری سیاسی امام در این ماجرا، به این سوالات پاسخ دهد که اولا مهمترین مولفه‌های مدیریتی ایشان در هدایت مردم که در نهایت به پیروزی قیام و لغو تصویت لایحه انجامید کدامند و ثانیا آیا این مؤلفه‌ها‌ تنها در حوزه اندیشه سیاسی یا علم مدیریت و جامعه شناسی جای می‌گیرند یا کاملا مبتنی بر اخلاق و تربیت اسلامی هستند. یافته‌های تحقیق که از روش گردآوری کتابخانه ای با رویکرد توصیفی -تحلیلی واکاوی شده است؛ نشان می‌دهد مدیریت و رهبری سیاسی امام مبتنی است بر اصل تکلیف گرایی و لذا بر مولفه‌هایی چون؛ رصد مداوم مسائل سیاسی، عدم تسویف و اجتناب از تاخیر در اقدام، رعایت اصل مشورت در امور و استفاده از عقول دیگران، لزوم حرکت مبتنی بر برنامه در عین توکل به خداوند، تکیه بر حرکت-های جمعی و پرهیز از اقدامات فردی و استقامت تا وصول به هدف و نتیجه، مبتنی است.
کلیدواژه‌ها
موضوعات

عنوان مقاله English

Analyzing the components of Imam Khomeini's political leadership model

نویسندگان English

seyyed saeed aryanezhad 1
ali arabi ayask 2
mahdi ebadi 3
1 Member of department of Islamic education Hakim Sabzevary university,_Sabzevar_ Iran
2 استادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم- قم، دانشکده علوم قرآنی سبزوار- سبزوار، ایران
3 استادیار گروه معارف اسلامی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شاهرود، شاهرود، ایران.
چکیده English

Imam Khomeini's first political move and confrontation with the Taghut government was to oppose the approval of the state and provincial associations bill. Of course, it is not that the imams started their political activities after the death of their teachers, namely Ayat Azam Borujerdi and Kashani, but these activities can be observed and observed years before 1341. This article aims to answer these questions by looking at the Imam's political leadership in this matter, firstly, what are the most important components of his management in guiding the people, which ultimately led to the victory of the uprising and the cancellation of the vote of the bill, and secondly, is this component They are only in the field of political thought or management science and sociology or they are completely based on Islamic ethics and education. The research findings that have been analyzed by the method of library collection with a descriptive-analytical approach; It shows that Imam's political management and leadership is based on the principle of task orientation and therefore on components such as; Continuous monitoring of political issues, not procrastinating and avoiding delays in action, following the principle of consultation in affairs and using the minds of others, the need to move based on a plan while trusting in God, relying on collective movements and avoiding individual actions and perseverance until Achieving the goal and result is based.

This article is an answer to the question of how Imam Khomeini coordinated Islamic ethics with political leadership, but gave it the color of unity and objectivity. In order to prove this claim, we point to a specific period of Imam's political management in a descriptive-analytical way. A period of two months, which is considered the first bold political movement, but in opposition to the tyrants of their era, and examining this movement as a small and yet complete model introduces us to all the important components of their management during their leadership.

کلیدواژه‌ها English

Imam Khomeini
state and provincial associations bill
leadership model
management and political leadership
task orientation
1.      قرآن کریم
2.      نهج‌البلاغه
3.      ابراهیمی، مهدی. (1378)، درآمدی بر ریشه‌های فرهنگی انقلاب اسلامی، قم: تهذیب.
4.      امام خمینی، سید روح‌الله. (1382)، قرآن کتاب هدایت از دیدگاه امام خمینی، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
5.      ـــــــــــــــــــــــــــــ . (1323)، کشف الاسرار، قم: مظفر.
6.      ـــــــــــــــــــــــــــــ . (1389)، صحیفه امام، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
7.      ـــــــــــــــــــــــــــــ . (1434هـ.ق)، ولایت فقیه (حکومت اسلامى)، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، چاپ: بیست و نهم.
8.      امینی، داود. (1390)، تکاپوهای آرمان‌گرایانه اسلامی، تهران: موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران.
9.      بادامچیان، اسدالله. (1369)، شناخت ریشه‌های انقلاب اسلامی، تهران: نشر دانشگاه آزاد اسلامی.
10.  بهرامی، قدرت‌الله و مهدی نظرپور. (1388)، انقلاب اسلامی و انقلاب‌های جهان، تهران: زمزم هدایت.
11.  پسندیده، مرتضی. (1384)، خاطرات آیت‌الله پسندیده، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
12.  پهلوی، محمدرضا. (1371)، پاسخ به تاریخ، تهران: شهرآب.
13.  ـــــــــــــــــــــــــــــ . (1350)، مأموریت برای وطنم، تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
14.  جعفر پیشه فرد، مصطفی. (1378)، بررسی ثبات و تحول اندیشه سیاسی امام خمینی، تهران: موسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
15.  حسینیان، روح‌الله. (1390)، سه سال ستیز مرجعیت شیعه در ایران (1341-1343)، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
16.  ـــــــــــــــــــــــــــــ . (1387)، بیست سال تکاپوی اسلامی شیعی در ایران، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
17.  دوانی، علی. (1377)، نهضت روحانیون ایران، جلد یک و دو، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
18.  رجبی، محمدحسن. (1377)، زندگی‌نامه سیاسی امام خمینی از آغاز تا تبعید، تهران: نشر قبله.
19.  روحانی، سید حمید. (1361)، بررسی و تحلیلی از نهضت امام خمینی، بی‌جا، بی‌نا.
20.  شکرزاده، حسن. (1386)، مبارزات امام خمینی به روایت اسناد، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
21.  فراتی، عبدالوهاب. (1390)، روحانیت و سیاست، تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
22.  کاشانی، سید محمود. (1386)، آیت‌الله کاشانی به روایت اسناد و خاطرات، جلد دوم، تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
23.  گلی زواره، غلامرضا. (1386)، سلوکی ملکوتی، قم: الذاکرین.
24.  لک زایی، نجف. (1391)، تحولات سیاسی اجتماعی ایران معاصر، قم: پژوهشگاه علوم و فرهنگ اسلامی.
25.  ـــــــــــــــــــــــــــــ . (1386)، سیر تطور تفکر سیاسی امام خمینی، تهران: سازمان انتشارات فرهنگ و اندیشه اسلامی.
26.  مدنی، سید جلال‌الدین. (1378)، تاریخ سیاسی معاصر ایران، قم: دفتر انتشارات اسلامی.
27.  معتضد، خسرو. (1378)، شادکامان کاخ مرمر، تهران: نشر دور دنیا.
28.  نجفی، موسی و موسی حقانی (1391)، تاریخ تحولات سیاسی معاصر ایران، تهران: موسسه مطالعات تاریخ معاصر ایران.