نگاهی کاربردشناختی به کلام امام خمینی(ره) در باب مفهوم مردم‌سالاری با تکیه بر نظریه گفتمانی لاکلائو و موفه

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار دانشگاه فرهنگیان اهواز

2 مدرس دانشگاه فرهنگیان مشهد

چکیده

هدف از پژوهش حاضر، بررسی کاربردشناختی کلام امام خمینی(ره) در باب مفهوم مردم‌سالاری با ملاک قرار دادن نظریه گفتمانی لاکلائو و موفه است. در این پژوهش که روش آن توصیفی – تحلیلی است می‌‌کوشیم تا با مبنا قرار دادن چارچوب نظری گفتمان لاکلائووموفه در حوزه فلسفه سیاسی – اجتماعی از زاویه‌ای تازه به کلام امام خمینی(ره) در مورد مفهوم مردم‌سالاری نگاه کنیم. این مهم، از برجسته‌سازی گفتمان خودی و حاشیه‌رانی گفتمان رقیب حاصل می‌‌شود. بر این اساس، نتیجه‌ای که حاصل می‌‌شود این را نشان می‌‌دهد که اندیشه امام خمینی(ره)، چونان عرصه تقابل گفتمان مردم‌سالاری با حکومت استبدادی پدیدار می‌‌شود که طی آن، گفتمان مردم‌سالاری می‌‌کوشد تا از طریق ابزارهای زبانی نظیر گزینش واژگانی، بیان ساده و بی‌تکلف و تعریض، حکومت استبدادی را به کناری نهاده، از آن ساخت‌شکنی کند.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

A pragmatic look at Imam Khomeini's words on democracy relying on Laclau and Mouffe's discourse theory

نویسندگان [English]

  • Dr.Mehran Memari 1
  • Maryam Sadat Teirani 2
1 Assistant Professor of Ahvaz Farhangian University
2 Lecturer of Mashhad Farhangian University (corresponding author).
چکیده [English]

The aim of this study is to pragmatically investigate Imam Khomeini's words on democracy relying on Laclau and Mouffe's discourse theory. In this research, descriptive-analytical method is used to take a glance at Imam Khomeini's sayings about the concept of democracy from a new angle and based on the theoretical framework of Laclau and Mouffe's discourse in the field of political-social philosophy. This can be done by highlighting our own discourse and marginalizing the rival discourse. Accordingly, the results obtained show that Imam Khomeini's idea emerges as the area of contradiction between democracy discourse and tyrannical governance where democracy discourse attempts to use verbal tools such as vocabulary selection, simple and unpretentious expression and widening to marginalize the dictatorial ruling and deconstruct it. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • signification noun (signifier)
  • deconstruction
  • Articulation
  • Democracy
  • tyranny
  • آقاگل‌‌زاده، ف. (1385). تحلیل گفتمان انتقادی. چاپ اول، تهران: انتشارات علمی و فرهنگی.
  • پردل، م. (1390). بررسی غزلیات دیوان حافظ بر اساس نظریۀ گفتمانی لاکلائو و موفه. پایان‌‌نامه کارشناسی ارشد، گروه زبان‌شناسی، دانشگاه فردوسی مشهد.
  • رپیکا، ی. (1385). تاریخ ادبیات ایران از دوران باستان تا قاجاریه، ترجمه ع. شهابی. تهران: علمی و فرهنگی.
  • رزمجو، ت. (1390). نگاهی به مکتب واسوخت در تاریخ ادبیّات ایران. ماه ادبیات، 48: 85-80.
  • سلطانی، ع. (1384). قدرت، گفتمان و زبان، تهران: نشر نی.
  • شکورزاده‌، ا‌. (1363). عقاید و رسوم مردم‌ خراسان‌. تهران: انتشارات بنیاد فرهنگ ایران.
  • شمیسا، س. (1371). بیان. جلد دوم. تهران: انتشارات مجید و فردوس.
  •  صلح‌‌جو، ع. (1377). گفتمان و ترجمه، تهران: نشر مرکز.
  • طیرانی، م.(1390). بررسی منتخبی از اشعار دیوان محتشم کاشانی در چارچوب نظریه گفتمانی لاکلاتوموفه. پایان‌نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه فردوسی مشهد.
  •  فرکلاف، ن. (1379). تحلیل انتقادی گفتمان، گروه مترجمان، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌‌ها.
  •  فوکو، م. (1372). رازبینی و راستگویی. ترجمه ع فولادوند، تهران: انتشارات نگاه نو.
  • کسرایی، م. و پوزش شیرازی،ع. (1388). نظریه گفتمان لاکلائو و موفه، ابزاری کارآمد در فهم وتبیین پدیده‌‌های سیاسی. سیاست، 3(39): 360-339.
  • لطفی‌‌پور ساعدی، ک. (1371). درآمدی بر سخن‌‌کاوی، مجله زبان‌‌شناسی.9(1): 39-9
  • مارش، د. و استوکر، ج. (1378). روش و نظریه در علوم سیاسی، ترجمه ا. حاجی یوسفی. تهران: پژوهشکده مطالعات راهبردی.
  • نش، ک. (1390). جامعه‌‌شناسی سیاسی، ترجمه م. دلفروز، تهران: نشر کویر.
  • یارمحمدی، ل. (1383). گفتمان‌‌شناسی رایج و انتقادی. تهران: نشر هرمس.
  • Brown, G. &Yule, G. (1983). Discourse Analysis. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Brown, G. &Yule, G. (1989). Discourse Analysis. Cambridge: Cambridge University Press.
  • Johnston, B. (2008). Discourse analysis. London: Blackwell.
  • Laclau, E. & Mouffe, C. (1985). Hegemony and Socialist Strategiest: Towards a radical democratic politics, London: Verso.
  • Laclau, E. & Mouffe, C. (2001). Hegeomony and Social Strategy. London: Verso, 2nd edition