انسان منتظر از دیدگاه انجمن حجتیه و امام خمینی (س)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 دانشیار دانشگاه شاهد گروه علوم سیاسی

2 دانشجویی کارشناسی ارشد جامعه شناسی انقلاب

چکیده

: سؤال اصلی این مقاله آن است که انسان منتظر از دیدگاه امام خمینی و انجمن حجتیه چه تفاوتی با هم دارند. از این رو با استفاده از اسناد و مدارکی که در این حوزه وجود دارد و با روش تحلیل اسنادی تلاش می‌شود به این سؤال پاسخ داده شود. سابقه انسان منتظر به قبل از تولد امام زمان(عج) برمی‌گردد. این وعده که حکومت عدل توسط امام آخر زمان برپا می‌شود را پیامبران از همان ابتدا، به امت خود وعده می‌دادند. اما آنچه منظور از انسان منتظر در این مقاله است، به طور عام از دوران غیبت کبری به بعد و به طور خاص دوره معاصر را در نظر دارد. از این رو در این مقاله به بررسی دو دیدگاه انجمن حجتیه و امام خمینی در مورد انسان منتظر پرداخته شده است. یافته‌های این مقاله آن است که انسان منتظر از دیدگاه انجمن حجتیه انسانی است که نه تنها تشکیل حکومت در دوران غیبت را محکوم می‌کند بلکه انسان منتظر باید برای پیشبرد اهداف خود در سایه تقیه و صبر با حکومت جور نیز موافقت زبانی کند. گریه زیاد از دوری حضرت و همچنین صدقه دادن برای سلامتی حضرت از دیگر ویژگی‌های انسان منتظر از نگاه انجمن حجتیه است. حال آنکه امام مهم‌ترین و بدیهی‌ترین تکلیف انسان منتظر را تشکیل حکومت عدل و همچنین قیام در برابر حکام جور می‌داند

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

"Waiting Man" From the Imam Khomeini and Hojatieh Association's Point of View

نویسندگان [English]

  • Dr.Abbas Keshavarz Shokri 1
  • Amin Kodabakhshi 2
چکیده [English]

The main question of this article is "what are the differences between Imam Khomeini and Hojatieh Association's point of view about  Waiting Man?". Hence, using documents available in this field, and by documentary research method, we will try to respond to this question.The history of  "waiting Man" returns to before of the birth of  Imam Mahdi (a.s.).  From the beginning, Prophets had promised that justice government will be established by the Last Imam (a.s.). But what is the purpose of "waiting man" in this article, includes The Great Absence in general, and contemporary in specific. So, Imam Khomeini and Hojatieh Association's point of view about  Waiting Man are examined in this article. Findings of this article are: Waiting Man not only condemned the stabilization of government in the Absence Era, but also he should agree with the ruthless government in shadow of  Taqiyeh and patience. Crying a lot from his absence  and giving alms for his health, are other features of the waiting man. Whereas Imam Khomeini's view was that the most obvious and important task of the Waiting Man is estabilization of justice government and  rebellion against tyranny.

کلیدواژه‌ها [English]

  • : Imam Khomeini
  • Hojatiyeh Association
  • Waiting Man
  • اخگری، محمدرضا. (1367) ولایتی‌های بی‌ولایت، بی‌جا، چاپ پرچم، چاپ اول.
  • احمدزاده، طاهر. (1387) «انجمن حجتیه در بستر زمان»، چشم‌انداز ایران، شماره2، گفتگو با طاهر احمدزاده.
  • افتخاری، اصغر؛ نوروی، محمد؛ محمد مهدی ذوالفقارزاده .(1389) «نظریه امانت امام خمینی و چشم‌انداز انقلاب اسلامی در پرتو اندیشه مهدویت»، فصلنامه علمی – پژوهشی مشرق موعود، سال چهارم، شماره 15.
  • باقی اصفهانی، محمدرضا. (1379) مجالس حضرت مهدی (عج)، قم: انتشارات نصایح، چاپ دوم.
  • باقی، عمادالدین. (1362) در شناخت حزب قاعدین زمان (موسوم به انجمن حجتیه)، تهران: نشر دانش اسلامی، چاپ سوم.
  • تاجری، حسین. (1358) انتظار بذر انقلاب، بی جا: نشر کوکب.
  • خمینی، روح‌الله. (1379) ولایت فقیه (حکومت اسلامی)، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، چاپ دهم.
  • ---------. (1374) شئون و اختیارات ولی‌فقیه، ترجمه مبحث ولایت فقیه از «کتاب ‌البیع»، تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی، سازمان چاپ و انتشارات، چاپ دهم.
  • ---------. (1385) صحیفه امام، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی، چاپ چهارم.
  • خسروپناه، عبدالحسین.(1390)«جریان‌شناسی(1) آشنایی‌ با انجمن حجتیه»، پیام، شماره 105، صص183-160.
  • دهقانی فاریسانی؛ یونس و سید کاظم طباطبایی و حسن نقی‌زاده و مهدی جلالی (1393) «بررسی تحولات در خوانش از مفهوم «انتظار فرج» در دوران غیبت کبری»، دوفصلنامه علمی پژوهشی مطالعات قرآن و حدیث، سال هفتم، شماره دوم، صص 116– 91.
  • رحیمیان، محمد حسین. (1371) در سایه آفتاب، مؤسسة پایدار اسلام، چاپ سوم، ص229. به نقل از دوهفته نامه علمی فرهنگی خط، شماره پنج، 1391، ص 75.
  • رضایی، محمد مهدی.(1392) «انجمن حجتیه و مهدویت»، پایان نامه کارشناسی ارشد، دانشگاه آزاد اسلامی واحد شاهرود، دانشکده علوم انسانی، گروه تاریخ.
  • شمس آبادی، حسن. (1389) «نگاهی اجمالی به زمینه‌های تشکیل انجمن حجتیه و رویکرد آن به انقلاب اسلامی»، فصلنامه تخصصی پانزده خرداد، شماره 22، 186 - 153.
  • شیرخانی، علی و محمد رجائی نژاد (1392) «تحجر و تحجرگرایی در منظومه فکری امام خمینی»، فصلنامه علمی - پژوهشی سیاست متعالیه، سال اول، شماره سوم، صص 80 – 61.
  • شجاعی مهر، رضا. (1387) «بررسی مهدویت در کلام سیاسی امام خمینی»، فصلنامه پژوهشی مطالعات انقلاب اسلامی، سال چهارم، شماره 12، صص 117 –101.
  • صدقی، ابوالفضل. (1388) «جریان شناسی انجمن حجتیه»، فصلنامه تخصصی پانزده خرداد، دوره سوم، سال ششم، شماره 20.
  • علیانسب، سید ضیاءالدین و سلمان علوی نیک. (1386) جریان شناسی انجمن حجتیه، قم: زلال کوثر، چاپ سوم.
  • عیسی‌نیا رضا. (1387) «درآمدی بر دکترین‌های مرتبط با فلسفه و مهدویت در جمهوری اسلامی»، فصلنامه علمی – پژوهشی مطالعات انقلاب اسلامی، سال چهارم، شماره 15، صص103- 75. 
  • فلیک، اوه‌ه. (1391) درآمدی بر تحقیق کیفی، ترجمه هادی جلیلی، تهران: نشر نی، چاپ پنجم.
  • گلین‌رستمی، ابوذر. (1390) «تأثیر اندیشه مهدویت بر تحولات سیاسی ایران معاصر (از دوره محمدشاه قاجار تا پیروزی انقلاب اسلامی)» پایان نامه کارشناسی ارشد اندیشه سیاسی در اسلام، دانشگاه علامه طباطبایی، دانشکده حقوق و علوم سیاسی.
  • محمددوست، حسین. (1393) «نسبت سنجی اندیشه سیاسی مکتب تفکیک با اندیشه سیاسی امام خمینی»، پایان‌نامه کارشناسی ارشد اندیشه سیاسی در اسلام، پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی.
  • نورآبادی علی و سید عباس نبوی. (1382) «گرداب شیطان؛ کاش «حجتیه» یک جریان فری بود: کندوکاوی درباره حال و گذشته حجتیه»، سوره اندیشه، شماره 4، 34-30.
  • نظرپور، رضا. (1391) عقل و تعقل در اندیشه امام خمینی در تقابل با خرافه و تحجر، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی (ره)، چاپ دوم.