رابطه عرفان و سیاست (مقایسه اندیشه امام خمینی و عبدالکریم سروش)

نوع مقاله : مقاله پژوهشی

نویسنده

دانشجوی دکتری اندیشه سیاسی در اسلام ، پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی

چکیده

عارف کسی است که خداوند ذات و صفات و افعال و اعمالش را به او نشان دهد. عرفان حالتی است که از راه شهود حاصل گردد بنابراین عرفان حرکت انسان در باطن خودش به سمت خداوند است و این حرکت زمانی و مکانی نیست اما در تعریف سیاست عبارت‌اند از؛ مشی و روشی است که برای اصلاح امور شخصی و اجتماعی، تا افراد با تدابیر اجتماعی و فردی به بهبود وضعیت اقتصادی، اجتماعی، مالی، نظامی بپردازد. حال با توجه به این تعاریف ما در این مقاله به دنبال پاسخگویی به این هستیم که آیا بین عرفان و سیاست رابطه‌ای وجود دارد؟ در پاسخ به این سوال با دو گروه مواجه می‌شویم گروه اول موافقان این رابطه مانند امام خمینی، جوادی املی، محمدتقی جعفری و گروه دوم مخالفان این رابطه که می‌توان به سید جواد طباطبایی و عبدالکریم سروش اشاره کرد . امام خمینی بر اساس اسفار اربعه ملاصدرا نشان می‌دهد رابطه‌ای بین عرفان و سیاست و انقلاب وجود دارد.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

The Relationship between Mysticism and Politics (Comparing the Thoughts of Imam Khomeini and Abdul Karim Soroush)

نویسنده [English]

  • mehrnoosh khademi
Ph.D. student of Political Thought in Islam. Imam Khomeini Institute and Islamic Revolution