The Journal of Political Thought in Islam

The Journal of Political Thought in Islam

The legal and political approach of the Qajar government in interaction with the institution of religion

Document Type : Original Article

Authors
Mohammad Rasoul Ahangaran 1
Hossein Rezaei 2
Zahra Ahmadi 3
1 Professor of Fiqh and Fundamentals of Islamic Law Department, University of Tehran, Tehran, Iran.
2 Master's Student in Islamic Jurisprudence and Fundamentals of Islamic Law, Payam Noor Qom University, Qom, Iran.
3 Master of Public Law, Shahid Beheshti University of Tehran, Tehran, Iran.
10.22034/jpti.2025.526117.1432
Abstract
The ruling relationship between the institution of religion and the state in the Qajar era, since it was the foundation of very important historical events, including determining the behavioral policy of the institution of religion and the state with each other, is one of the important issues of Iranian history that left a deep impact on the social, political and cultural structure of the country. During this period, the institution of religion, especially the Shia religion, played a key role in shaping the national and political identity of Iranians. In the Qajar era, clerics and religious authorities had a great influence on the society as representatives of religion. They had a significant and decisive presence not only in religious matters, but also in the social and political arena. During this period, the nature of power in the institution of religion had very important changes and the balance of power was heavily in favor of the scholars. The Qajar government needed the support of clerics to maintain its legitimacy. This support was usually accompanied by the granting of special privileges to some clergy. The government was trying to strengthen its legitimacy by cooperating with some scholars and using their influence to control the society. In the meantime, the great Shiite scholars often did not cooperate with the government and considered the kings usurpers of the government and did not make themselves partners in the ruler›s oppression and tyranny.
Keywords
Religion
government
constitutional revolution
scholars
Qajar

Subjects

- آجدانی، لطف‌اﷲ (1399).   روشنفکران ایران در عصر مشروطیت.  تهران: نشر اختران.
- آجودانی، ماشاءالله (1399). مشروطه ایرانی. تهران: نشر اختران.
- اسکندری، محمدامین (1400). عوامل تأثیرگذار در طرح نظریه‌های جدید حکومت سیاسی توسط فقهای دوره قاجار. تاریخنامه خوارزمی، 8(34)، 17-33.
 https://ensani.ir/fa/article/467493
- الگار، حامد (1396). دین و دولت در ایران. ترجمه ابوالقاسم سری، مشهد: نشر توس.
- پور فیاض، نصرالله (1402). نقش علمای شیعه در دوره اول قاجار با تاکید بر جنگ‌های ایران و روس. تهران: مؤسسه بوستان کتاب.
- جودت، حسین (1356). از انقلاب مشروطیت تا انقلاب شاه و ملت. تهران: نشر درخشان.
- حائری، عبدالهادی (1364). تشیع و مشروطیت در ایران و نقش ایرانیان مقیم عراق. تهران: انتشارات امیرکبیر.
- دولت‌آبادی، یحیی (1362). حیات یحیی. مشهد: نشر فردوس.
- سنگلجی، محمد (1338). قضا در اسلام. تهران: دانشگاه تهران.
- فلور، پیام (1366). جستارهایی از تاریخ اجتماعی ایران در عصر قاجار. ترجمه ابوالقاسم سری، تهران: نشر توس.
- کسروی، احمد (1386). تاریخ مشروطه ایران. تهران: نشر اختر.
- کشاورزی، بهزاد (1379). تشیع و قدرت در ایران. پاریس: خاوران.
- کرمانی، ناظم الاسلام (1387). تاریخ بیداری ایرانیان. تهران: انتشارات امیرکبیر.
- کدی، نیکی آر (1381). ایران دوران قاجار و برآمدن رضاخان. ترجمه مهدی حقیقت‌خواه، تهران: انتشارات ققنوس.
- کلینی، محمد بن یعقوب (1379). الکافی فی علم الدین. تصحیح علی‌اکبر غفاری و محمد آخوندی، تهران: دارالکتب الاسلامیه.
- مستوفی، عبدالله (1388). شرح زندگانی من. تهران: نشر زوار.
- نائینی، میرزا محمدحسین (1374). تنبیه الامة و تنزیه الملة. ترجمه سید جواد ورعی، قم: بوستان کتاب.
 
The Journal of Political Thought in Islam
Volume 12, Issue 43
Spring 2025
Pages 1-27