- احمدی حاجیکلایی، حمید (1387). جریانشناسی چپ در ایران. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
- اسماعیلی، خیرالله (1386). حزب جمهوری اسلامی. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
- الوانی، سید مهدی و شریفزاده، فتاح (1390). فرایند خطمشی گذاری عمومی. تهران: دانشگاه علامه طباطبایی، چاپ هشتم.
- امام خمینی، سید روحالله (1389). صحیفه امام. تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی. (22 جلدی)
- امینی، پرویز (1389). جامعهشناسی 22 خرداد دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در آیینه واقعیت. تهران: نشر ساقی.
- برزین، سعید (1377). جناحبندی سیاسی در ایران از دهه 1360 تا دوم خرداد 1376. تهران: نشر مرکز.
- جعفریان، رسول (1391). جریانها و سازمانهای مذهبی سیاسی ایران 1320 تا 1357. تهران: خانه کتاب.
- حسینی زاده، محمدعلی (1389). اسلام سیاسی در ایران. قم: دانشگاه مفید.
- خرمشاد، محمدباقر و سرپرست سادات، سید ابراهیم (1392). جریانشناسی سیاسی بهمثابه روش. فصلنامه مطالعات میانرشتهای در علوم انسانی، 5 (2)، 61-90.
https://doi.org/10.7508/isih.2014.18.004
- خرمشاد، محمدباقر و کلانتر مهرجردی، علیرضا (1396). تبیین گفتمانی از الگوی هویت ملی جریان اسلامگرایی (پیش و پس از انقلاب اسلامی). فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی، 14 (49)، 199- 224. https://enghelab.maaref.ac.ir/article-1-537-fa.html
- خواجه سروی، غلامرضا (1382). رقابت سیاسی و ثبات سیاسی در جمهوری اسلامی ایران. تهران: مرکز اسناد انقلاب اسلامی.
- دارابی، علی (1379). سیاستمداران اهل فیضیه، بررسی، نقد، پیشینه و عملکرد جامعه روحانیت مبارز تهران. تهران: انتشارات سیاست.
- دارابی، علی (1388). جریانشناسی سیاسی در ایران. تهران: پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
- راستین، توحید و پاکنیا، محبوبه (1398). بررسی نقش نمادها در تقویت و ماندگاری جریان اسلامگرا در ایران دوره پهلوی؛ تحلیل جامعهشناختی. فصلنامه اسلام و علوم اجتماعی، 11 (22)، 147-177. https:// doi.org10.30471/soci.2020.4862.1285
- سعید، بابی (1379). هراس بنیادین؛ اروپا مداری و ظهور اسلامگرایی. ترجمه غلامرضا جمشیدیها و موسی عنبری، تهران: دانشگاه تهران.
- علی بیگی، زهرا بیگم و دیگران (1397). نقش جریان اسلامگرا در فرایند شکلگیری رکن تقنینی (مجلس اول) در جمهوری اسلامی ایران. فصلنامه مطالعات انقلاب اسلامی، 15 (53)، 127- 148. https://enghelab.maaref.ac.ir/article-1-875-fa.html
- فرامرز قرا ملکی، احد (1380). روششناسی مطالعات دینی. مشهد: دانشگاه علوم اسلامی رضوی.
- فوزی، یحیی (1384). تحولات سیاسی اجتماعی بعد از انقلاب اسلامی در ایران. تهران: انتشارات عروج.
- فوزی، یحیی (1388). اندیشه سیاسی امام خمینی. قم: نشر معارف.
- کاویانی، حمید (1379). پیشگامان اصلاحات: نقش سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ایران در تحولات سیاسی دهه 70. تهران: روزنامه سلام.
- مرادیجو (مرادی بهمئی)، علیجان (علی) (1400) .سرمایههای فرهنگی و هژمونیک شدن طبقه متوسط سنتی (موردمطالعه: 1360-1357). فصلنامه راهبرد سیاسی، 5 (16)، 237-256.
https://www.rahbordsyasi.ir/article_135792.html
- مظفری، آیت (1390). جریانشناسی سیاسی ایران معاصر. قم: زمزم هدایت.
- معنوی، احمد (1386). فضای سیاسی در دهه اول انقلاب. مجله زمانه، 66، 65-69.
https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/346600
- معین، محمد (1365). فرهنگ لغت. تهران: انتشارات امیرکبیر.
- منصور نژاد، محمد (1384). متغیرها و شاخصههای جریانشناسی سیاسی. فصلنامه علوم سیاسی، 8 (30)، 235-254.
https://www.noormags.ir/view/fa/articlepage/207839
- مهدی پور، فرشاد (1393).گونهشناسی جریانشناسیهای فکری- فرهنگی در ایران معاصر. فصلنامه دین و سیاست فرهنگی، 1(2)، 7-30. https://www.jrcp.ir/article_13025.html
- میر سلیم، مصطفی (1384). جریانشناسی فرهنگی بعد از انقلاب اسلامی. تهران: نشر باز.
- هابرماس، یورگن (1391). نظریه کنش ارتباطی: عقل و عقلانیت جامعه. ترجمه کمال پولادی، تهران: نشر مرکز.
