The Journal of Political Thought in Islam

The Journal of Political Thought in Islam

Public interest in the views and thoughts of Ayatollah Khomeinii

Document Type : Original Article

Authors
heshmatallah falahatpishe 1
chiman karimi 2
1 assistent professor of, Political Science Group, Allameh Tabataba&#;i University, Tehran, Iran
2 student of political science of allameh university
Abstract
This research explores the historical course of the concept of public interest in the Islamic Republic era. Considering the idea of public interest, this article tries to explain the concept of public interest from the perspective of Ayatollah Khomeini's political thought which includes his speech about the acceptance of the resolution and an excerpt from his political will. The concept of public interest from Ayatollah Khomeini's point of view and its relationship with national interests, legal guardianship, and maintaining the totality of the system have been examined. With the Islamic revolution, many concepts underwent a semantic transformation and were placed in a new format. The method of this article is one of the qualitative methods of meaning analysis, especially Fairclough's critical discourse analysis method. The findings of this paper show that, first, public interest still takes priority over individual interest. Secondly, due to its social background, this concept acquired Shiite themes after the revolution. The final result of this article is that when Sharia rulings and public interest are in conflict, public interest prevails over Sharia rulings. Issuing governmental decrees is exclusively the responsibility of the legal guardian, and this concept is derived from the theory of welayat al-faqih, which is rooted in the Shia tradition. Ayatollah Khomeini's concept of public interest, which is closely linked to national concerns, legal guardianship and the cohesion of the overarching system, reveals a nuanced political philosophy. However, in Ayatollah Khomeini's thought, the jurist is the successor of the infallible imams and has the rights of imams, and one of these powers is the government decree that the leadership uses in times of need for the public interest of the society. The dynamic interaction between Islamic principles and the imperatives of public welfare, as articulated by ayatollah Khomeini, serves as a distinctive feature in the evolving landscape of the Islamic Republic.
Keywords
Islamic Revolution of Iran
Ayatollah Khomeini
government decree
Iran
Public interest
Subjects
1.     امام خمینی، سید روح الله. (1389)، صحیفه امام، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
2.      ـــــــــــــــــــــ .  (1378)، کتاب البیع، ‏تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
3.     ـــــــــــــــــــــ . (1394)، ولایت‌فقیه، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
4.      تقوی، محمدناصر. (1378)، حکومت و مصلحت، تهران: انتشارات امیرکبیر.
5.      حسینی، سید علی. (1380)، «نظریه مصلحت از دیدگاه امام خمینی»، پژوهشنامه حقوق اسلامی، زمستان، شماره پنج، صص 88-103.
6.     حسینی شیرازی، سید محمد. (1379)، الفقه، کتاب البیع، اصفهان: نشر خوشنواز.
7.     حقیقت، صادق. (1394)، «تحدید مصلحت»، فصلنامه اندیشۀ سیاسی در اسلام، سال دوم، شماره ششم، زمستان،  صص89-106.
8.     خسروپناه، عبدالحسین. (1379)، «گفتمان مصلحت در پرتو شریعت و حکومت»، مؤسسه فرهنگی دانش و اندیشه.
9.     دانشنامه امام خمینی. (بی تا) ، جلد دوم، جمعی از محققین.
10.سبحانی تبریزی، جعفر. (1414)، تهذیب االصول: تقریر ابحاث آیة الله العظمی السید روح الله الموسوی الخمینی، قم، مؤسسه الامام الصادق.
11.عاشوری لنگرودی، حسن. (1378)، «امام خمینی و حفظ مصالح نظام»، نشریه حوزه، شماره چهارم، صص62-41.
12.غلامرضا کاشی، محمدجواد. (1379). جادوی گفتار. تهران: انتشارات مؤسسه فرهنگی آینده پویان.
13.فاکر میبدی، محمد. (1374) مصلحت نظام در اندیشه امام خمینی، تهران، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی.
14.فخار طوسی، جواد. (1378)، «امام خمینی و جایگاه مصلحت در شریعت»، حضور، شماره سی، صص244-286.
15. فرکلاف، نورمن. (1379) تحلیل انتقادی گفتمان، ترجمۀ فاطمه شایسته پیران و دیگران، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه­ها، چاپ اول.
16.قربان‌ن‌زاده، قربانعلی. (1381)، مبانی مصلحت عمومی در اندیشه اندیشۀ سیاسی امام خمینی، تهران: پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی.
17.کریستوفر، نوریس. (1377)، «گفتمان»، ترجمۀ حسینعلی نوذری، گفتمان، بهار، صص 17-38.
18.کلام‌زاده، فریبا. (1387) جایگاه مصلحت در اندیشه و عمل سیاسی حضرت امام خمینی، پایان‌نامه دانشگاه علامه طباطبایی.
19.محسنی، محمدجواد. (1391)، «جستاری در نظریه و روش تحلیل گفتمان فرکلاف»، معرفت فرهنگی اجتماعی، تابستان، ش سوم، صص63-86.
28.   A. Bayat. (2007), Making Islam Democratic: Social Movements and the Post-Islamist Turn Stanford, CA: Stanford University Press, p.101.
29.   Akhavi  Shahrough. (1988), »Islam, Politics and Society in the Thought of Ayatullah Khomeini, Ayatullah Taliqani and Ali Shariati", Middle Eastern Studies, Vol. 24, No. 4
30.   Mavani Hamid. (2011), »Ayatullah Khomeini's Concept of Governance (wilayat al-faqih) and the Classical Shi'i Doctrine of Imamate«, Middle Eastern Studies , Vol. 47, No. 5
31.   Nachman Alexander. (2017) Maṣlaḥa as Sovereignty: Fadlallah and Khomeini Compared,Middle East Law and Governance.
32.   Sheykholislami Jaffer.  (2011), Kurdish Identity, Discourse and New Media,    Palgrave Macmillan.
 
 
The Journal of Political Thought in Islam
Volume 10, Issue 35
Summer 2023
Pages 91-113