پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی اندیشه سیاسی در اسلام 2423-7973 3 7 2016 05 21 Islamic Revolution Discourse and the Idea of Structural Justice for a World Free from Violence گفتمان انقلاب اسلامی و اندیشه عدالت ساختاری برای جهانی عاری از خشونت 7 32 38443 FA Journal Article 2016 01 09 Establishment of Peace and avoiding violence and war has been one of the significant concerns of international relations. Several international manifests and charters have been written and international organizations and institutions established for cooperation among states. The purpose of these measures is to harmonize interests of states and settle their differences peacefully. But what has been observed till date is increasing failure of this experience. Under current circumstances, we are witnessing a kind of structural violence among states stemming from the nature of distribution of power among them and their single approach to law. The discourse of Islamic Revolution as a counter-discourse of the dominant Western discourse in international relations has different theoretical principles for regulation of economic, political and cultural relations. Among them, the Principe of justice is one of the most innovative measures on whose basis the Islamic Revolution of Iran has tried to develop new theoretical foundations. The principle of justice, as a fundamental, absolute and overall good principle has been neglected in the international manifests and attempts for peace. The question that arises here is: how the structural justice discourse of the Islamic Revolution can establish international peace and stability? Structural justice lays emphasis on the lack of monopoly of power in international system. This requires establishment of a right-based balance. As a result, a system based on structural justice, is a network system with proportionate level of state powers that justly regulates the relations among states by using evolutionary and legislative justice and the outcome will be judged by the criterion of justice. In this system violence is not the legitimized and natural outcome of international structures and law and at the same time while its expanses is reduced it becomes exceptional. یکی از مهم‌ترین دغدغه‌های روابط بین‌الملل برقراری صلح و پرهیز از خشونت و جنگ، است. برای این منظور، مانیفست‌ها و منشورهای بین‌المللی تقریر گشته و سازمان‌ها و نهادهای همکاری فراوانی میان دولت‌ها ایجاد شده است. هدف از این اقدام، هماهنگی میان منافع کشورها و حل‌و‌فصل مسائل میان آنها به شیوه ی مسالمت‌آمیز بوده است. اما آنچه اکنون مشاهده می‌شود شکست فزاینده ی‌ این تجربه است. در شرایط کنونی، شاهد نوعی خشونت ساختاری در روابط بین کشورها هستیم که ناظر برنحوه ی توزیع قدرت میان آنان و نگاه تک‌بعدی به حقوق‌ است. گفتمان انقلاب اسلامی به‌عنوان یک پادگفتمان در برابر گفتمان غربی حاکم بر روابط بین‌الملل، مبانی نظری متفاوتی را برای تنظیم مناسبات اقتصادی، ‌سیاسی و فرهنگی ارائه می‌دهد. در این میان، اصل «عدالت» یکی از مهم‌ترین ابتکاراتی است که انقلاب اسلامی ایران سعی نموده با محوریت آن مبنای نظری نوینی را پایه‌ریزی کند. اصل عدالت، به‌عنوان اصل مبنایی، مطلق و «حسن در مجموع»، در مانیفست‌ها و پیمان‌های بین‌المللی و در تلاش برای رسیدن به صلح به‌شدت مورد غفلت قرار گرفته است. سؤال اینجاست که چگونه گفتمان عدالت ساختاری انقلاب اسلامی می‌‌تواند صلح و ثبات جهانی ایجاد نماید؟ عدالت ساختاری بر نبود انحصار قدرت در نظام بین‌المللی تأکید دارد. اقتضای این امر برقراری توازن حق‌مدار است. درنتیجه، نظام مبتنی‌ بر عدالت ساختاری، نظام شبکه‌ای با میزان متناسبی از قدرت کشورهاست که با استفاده از دو نوع عدالت تکوینی و تشریعی، روابط میان کشورها را عادلانه تنظیم کرده و خروجی آن‌ را با معیار عدالت محک می‌زند. در این نظام، خشونت‌ها نتیجه طبیعی ساختار و قوانین بین‌المللی و مشروعیت‌یافته به‌وسیله آنان نیستند و در عین‌حال ضمن کاهش شدید گستره آنان، حالت موردی پیدا می‌کنند.

https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_38443_a15526d73d2df0af8cc8fb8637673950.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی اندیشه سیاسی در اسلام 2423-7973 3 7 2016 05 21 Islamic Revolution and Peacemaking for Management of a World Free from Violence: Requirements and Challenges انقلاب اسلامی و صلح سازی برای مدیریت جهان عاری از خشونت بایسته ها و چالشها 33 62 38444 FA Journal Article 2016 01 16 Peacemaking has been a concern of all human societies. If the Clausewitz’s approach to war is set aside in international relations attitudes, one can claim that all intellectual approaches in academic, diplomatic and international attitudes to management of global system are looking for peacemaking. The dominant international problem-solving theories wants peace on the basis of their approaches, but by preserving the status quo of the structure in the geometry of global order. But critical theories, with different approaches, want to build a new world based on their own discursive dialectics. For instance, Marxist theories focus on class conflict, the feminist approaches are concerned about gender. The discourse of the Islamic Revolution of Iran has offered a new discourse in approach to peacebuilding, stemming from Islamic intellectual approaches. In this approach, and based on the specific Islamic epistemology, cosmology and anthropology, a new window is opened to a world free from violence. In fact, the Islamic Revolution of Iran has a critical theory for building this world a better place, considering the current world order and international system as unjust. Since all revolutionary theories are almost prescriptive. The peacemaking theory of the Islamic Revolution too has its specific prescriptions. The present research is an attempt in metatheory of Islamic Revolution in the international system and finally the prescriptions of this intellectual approach are described in this study. Islam considers the international system an arena of continuous struggle between good and evil, oppression and justice, arrogance and disinterestedness. But at the same time it maintains that finally man’s will can make the world a better place to live. A world based on sublime human values and cooperation among human beings based on common nature of all human beings in order to achieve that goal. صلح‌سازی از دغدغه‌های اصلی همه ی جوامع بشری بوده است. اگر نگرش کلازویتزی نسبت به جنگ در رهیافت‌های روابط بین‌الملل به کناری گذاشته شود، می‌توان مدعی شد که همه‌ی رهیافت های فکری در نگرش‌های آکادمی دیپلماسی و روابط بین‌الملل برای مدیریت نظام جهانی به دنبال صلح سازی هستند. نظریه‌های حل‌المسائلی و غالب در روابط بین‌الملل خواهان تغییرات مبتنی بر نگرش‌های خود، اما با حفظ وضع موجود در ساختار هندسه نظم جهانی هستند. اما نظریه های انتقادی، با گرایش های متفاوت خواهان ساخت دنیای جدیدی مبتنی بر دیالکتیک گفتمانی خود می‌باشند. مانند نظریه‌های مارکسیستی که تضاد طبقاتی را مطرح می‌کنند و یا رهیافت های فمینیستی که سخت دغدغه جنسیت را در سر می‌پرورانند. انقلاب اسلامی ایران گفتمان جدیدی را در رهیافت های مربوط به صلح سازی مطرح کرده است که نشأت گرفته از رهیافت های فکری اسلامی می‌باشد. در این روزنه نگرش و بر اساس معرفت شناختی، هستی‌شناسی و انسان‌شناسی خاص تفکر اسلامی، پنجره جدیدی به ساخت جهان عاری از خشونت گشوده می‌شود. در واقع انقلاب اسلامی ایران نیز برای ساخت این دنیای بهتر دارای نظریه انتقادی می‌باشد و ساختار نظم فعلی را عادلانه نمی‌داند. از آنجایی که همه‌ی نظریات انقلابی به نوعی تجویزی می‌باشند، در نتیجه نظریه صلح سازی انقلاب اسلامی نیز تجویزات مختص به خود را دارا می‌باشد. نوشتار حاضر کنکاشی در متا‌تئوری یا رهیافت کلان انقلاب اسلامی در نظام بین‌الملل است و سپس به تشریح تجویزی این رهیافت فکری، پرداخته می‌شود. اسلام نظام جهانی را عرصه مداوم مبارزه ی خیر و شر، ظلم و عدل، استکبار و استضعاف می‌داند اما اعتقاد دارد که نهایتاً با اراده ی انسان ها می‌توان دنیای بهتری را برپا کرد. دنیایی که مبتنی بر ارزش‌های متعالی انسانی باشد، و همکاری انسانی بر اساس فطرت مشترک انسان‌ها را برای نیل به آن هموار خواهد کرد.

https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_38444_d3e8129138f2c76dc6e4048281160fe0.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی اندیشه سیاسی در اسلام 2423-7973 3 7 2016 05 21 The Impacts of Takfiri Measures on the Image of Export of Islamic Revolution of Iran and Pacifism of the Islamic Republic of Iran تأثیـر اقدامـات جریـانهای تکفیـری بر تصویر صدور انقلاب اسلامی و صلح طلبی نظام جمهوری اسلامی ایران 63 76 38472 FA Journal Article 2016 01 13 Despite the presence of several revivalist, reformist and revolutionary currents in the world of Islam, today the Salafi Takfiri ideology, particularly through its violent acts, has widely attracted the attentions. The spread of this movement in recent years has overshadowed the image of Islam in general and that of the Islamic Revolution of Iran in particular. Since one of the main strategies of the Islamic Revolution of Iran is peaceful export of the revolution to the world, attempts have been made in the present paper to answer the following question through descriptive –analytical method: what impacts have the extremist takfiri currents in the world of Islam left on the pacific image of the Islamic Revolution in the light of the slogan of export of the revolution? The hypothesis of this paper was studied based on the potential capacity created for the Islamic Revolution of Iran due to the measures of the takfiri currents and the findings indicate that lack of attribution of these currents to the Islamic Revolution of Iran and Iran’s emphasis on fight against the takfiri currents, underlines the attempts of the Islamic Revolution of Iran for establishment of peace, but the impacts of these currents on the perception of the genuine Islamic movements of export of the Islamic Revolution of Iran has created ambiguity and problems for the image and attempts of the Islamic Republic of Iran. به‌رغم حضور جریان‌های متعدد احیایی، اصلاحی و انقلابی در جهان اسلام، امروزه ایدئولوژی سلفی تکفیری‌ به‌ویژه با اقدامات خشونت‌آمیز خود، جلب توجه نموده است. گسترش این جریان در سال‌های اخیر، تصویر اسلام را به‌طور عام و چهره‌ی انقلاب اسلامی ایران را به‌طور خاص تحت تأثیر قرار داده است. از آنجا که یکی از راهبردهای محوری انقلاب اسلامی ایران صدور صلح‌طلبانه انقلاب به جهان بوده است، در این مقاله با بهره‌گیری از روش توصیفی- تحلیلی سعی ‌شده به این سؤال پاسخ داده شود که حرکت جریان‌های افراطی تکفیری در جهان اسلام با توجه به شعار صدور انقلاب چه تأثیری بر تصویر صلح‌طلب انقلاب اسلامی دارد؟ فرضیه‌ی پژوهش مبنی بر ایجاد ظرفیت بالقوه برای انقلاب اسلامی ایران در اثر اقدامات جریان‌های تکفیری بررسی و مشخص شد که عدم انتساب این جریان‌ها به جمهوری اسلامی ایران آشکار است و تأکید جمهوری اسلامی ایران بر مبارزه با جریان‌های تکفیری، نشان گر تلاش جمهوری اسلامی ایران برای برپایی صلح است، اما تأثیر این جریان بر تصویر جنبش‌های اصیل از صدور انقلاب اسلامی، چهره و تلاش جمهوری اسلامی ایران را با ابهام و دشواری مواجه می‌سازد.

https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_38472_7906284305fc6984edcfdb195191295c.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی اندیشه سیاسی در اسلام 2423-7973 3 7 2016 05 21 Study of Terror and its Rejection and Condemnation in Imam Khomeini’s Viewpoint بررسی پدیده ترور و نفی و محکومیت آن از منظر امام خمینی(ره) 77 98 38473 FA Journal Article 2015 11 02 Nowadays there are groups that commit violent actions in the name of Islam. Therefore enemies of Islam try to introduce it as an ideology of war, violence and terror to world public opinion. So study of terror in muslim grand thinkers’ Viewpoint could be a good guidance to understanding the standpoint of Islam and accountability to doubts about this question. Since Imam Khomeini was a provider of the most modern and pragmatic version of Islam in recent years, knowledge about his viewpoint of terror could be vital and helpful in understanding the standpoint of Islam of this phenomenon. This article, via Analysis of statements and thoughts, discusses Imam Khomeini’s approach to terror, and tries to offer an answer to this question: What is Imam Khomeini’s Viewpoint of terror? This study shows that terror as a means to achieving for any purpose is condemned and rejected in Imam Khomeini’s thought, and nobody has right to exploit Islamic teachings for justification of own violent and terrorist actions. در عصر حاضر گروه‌هایی وجود دارند که به نام دین اسلام، به‌طور گسترده‌ای دست به اعمال خشونت آمیز می‌‌زنند. همین امر دستمایه‌ای شده است که دشمنان اسلام، این دین را به عنوان ایدئولوژی جنگ، خشونت و ترور به افکار عمومی جهانیان، معرفی کنند. از این رو بررسی پدیده ترور در اندیشه متفکرین بزرگ مسلمان می‌تواند راهنمای خوبی برای شناخت دیدگاه اسلام و پاسخگویی به شبهات وارده در این زمینه باشد. از آنجایی هم که امام خمینی، به عنوان ارائه دهنده نوین‌ترین و عمل‌گراترین نسخه از اسلام در سال‌های اخیر محسوب می‌‌شوند،‌ آگاهی از دیدگاه ایشان در مورد پدیده ترور، در شناخت نظر اسلام نسبت به این پدیده بسیار حیاتی و راهگشا می‌‌‌باشد. در مقاله حاضر با روش تحلیل بیانات و اندیشه ها، رویکرد امام نسبت به ترور مورد بحث قرار گرفته و تلاش می شود به این سؤال که «دیدگاه امام خمینی در مورد ترور چیست؟» پاسخ داده شود. این بررسی نشان می دهد که در اندیشه ایشان، ترور به عنوان وسیله‌ای برای رسیدن به هر گونه هدفی، مطرود و محکوم است و هیچ فردی حق ندارد از آموزه‌های اسلامی برای توجیه اقدامات خشونت بار و تروریستی خود، سوء استفاده کند.

https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_38473_2cf591de12a0bf62b7416c93688c8e91.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی اندیشه سیاسی در اسلام 2423-7973 3 7 2016 05 21 Associate faculty member of the Reserch Institute of Imam Khomeini and Islamic Revolution وجوه اشتراک و افتراق اندیشه سیاسی جنبش حماس با اندیشه سیاسی انقلاب اسلامی ایران 99 122 38474 FA Journal Article 2016 04 08 In this article we examine the similarities and differences between the political thought of the Palestinian Islamic Resistance Movement, Hamas, and the political thought of the result of the Islamic Revolution in Iran, which now dominates the political system of the Islamic Republic of Iran is discussed. The aim of this study was to observe the distance and remoteness in or near these two Islamist According to the intellectual foundations of the Islamic world is their view of the political agenda. It also examines the capabilities and areas of understanding and cooperation between the Islamic Republic of Iran with Hamas and even the opposition parties do not cooperate. At the beginning of the study objectives, activities, principles of thought and of Hamas's organizational structure We have a fairly complete understanding of the Palestinian movement. Then, based on nine criteria and indicators Extracted from Islamic political thought in analyzing the similarities and differences of political thought Hamas will deal with the political thought of the Islamic Revolution. بررسی وجوه اشتراک و افتراق اندیشه ‌سیاسی جنبش مقاومت اسلامی فلسطین، حماس، با اندیشه سیاسی انقلاب اسلامی ایران و رصد روند تحول فکری این جریان اسلام‌گرا از اهمیت خاصی در بحث سیاست‌گذاری جمهوری اسلامی در مواجهه با جنبش‌های اسلام‌گرا برخوردار است. این مقاله تلاش دارد تا با روش تاریخی- مقایسه‌ای به این پرسش پاسخ دهد که همکاری‌های حماس و ایران در دهه‌های گذشته از چه عمق فکری برخوردار بوده است؟ آیا این همکاری‌ها تاکتیکی و ناشی از برخی نیازهای مقطعی و سیاسی بوده است و یا اینکه مواضع و مبانی فکری طرفین این وحدت و همسوئی را ایجاب می‌کرده است؟ پاسخ به این سؤالات می‌تواند راهگشای آینده در روابط و نوع استراتژی مواجهه با این جنبش اسلام‌گرا باشد. در این مقاله بر اساس مقایسه‌ای ده شاخص به بررسی و تحلیل نقاط اشتراک و افتراق اندیشه سیاسی دو جنبش پرداخته شده است. یافته‌های پژوهش حاکی است که هر دو جنبش از نظر مبانی فکری اشتراکات زیادی داشته و تنها بحران سوریه را می‌توان عامل مهمی در ناهمسوئی مواضع آنها ذکر کرد. بر این اساس، به نظر می‌رسد علی‌رغم این اختلاف سیاسی، حماس را می‌توان متحدی فکری در بین جریان‌های اسلام‌گرا برای جمهوری اسلامی به‌حساب آورد که در دراز مدت به همراه بخش مهمی از جنبش اخوان می‌توانند در جبهه متحد جنبش اسلام سیاسی نوگرا و اصلاح‌ طلب همسو با جمهوری اسلامی ایران در حل مسائل جهان اسلام قرار داشته و ایفای نقش کنند و لذا باید برای حل مشکلات سیاسی موجود که موجب تشدید فاصله بین این جریانات اسلام‌گرا شده است تلاش نمود و راهکارهای مناسب را جستجو کرد.

https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_38474_fcb81d80812ce559d11b778ac709b82a.pdf

پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی اندیشه سیاسی در اسلام 2423-7973 3 7 2016 05 21 The US Role in Formation of Violent Currents in the World of Islam (Case Study of Al-Qaeda and Daesh) نقش ایالات متحده امریکا در شکل گیری جریانهای افراطی در جهان اسلام(مطالعه موردی القاعده و داعش) 123 143 38475 FA Journal Article 2015 12 12 A study of the record of colonial powers in the Islamic countries, particularly during the past two centuries, would quite acknowledge that the colonial powers have always capitalized on the grounds and capacities inside the world of Islam to weaken Islam and neutralized it potential capabilities. Their focus has been on creation of rift and intellectual division among religious schools of thought and currents within the world of Islam by recruiting opportunist figures or weak or religiously deviant persons to promote extremist and violent ideas. It has been one of the ploys of the arrogant front for spoiling the opportunities and engaging world of Islam in domestic wars, wasting their talents in contemporary world. Unfortunately, today, we witness the fruition of the polities of the enemies of Islam in their attempts to form extremist and violent groups such as Al-Qaeda and Daesh, in whose flames the world of Islam is burning and whose damages would harm the world of Islam and the Muslims for decades to come. The West, particularly the United States, after warnings given by theoreticians such as Francis Fukuyama and Samuel Huntington and the politicians who had the experience of the fall of Marxism and the Cold War, defined Islam and Islamic Fundamentalism as their main rival in the post-Communism, post-Cold War era. They were well aware of the grounds for Islamic awakening and revival of the latent power of Islam and hence spared no efforts to contain this dormant capacity in the world of Islam. Islamic Fundamentalism, as defined by the West both in Shiism and Sunnism according to Orientalists was defined as the “other” of the West. They argued, if this other is not managed, it will be the focal point of future wars for the protection of interests of the West. The hypothesis of the present paper is that the West, particularly the United States, tried to repel what they considered as the threat of the Islamic currents by helping the formation of Al-Qaeda ad Daesh and other extremist Islamic currents in the Islamic World to change the direction of Islamic movements from struggle against the West and Zionism to domestic wars within the world of Islam and also to spread extremism to boost intellectual divergence within the world of slam by fanning the flames of interreligious conflicts in order to transform the Islamic revivalist movement and return to Islam to its own anti-thesis. با مطالعه تاریخچه عملکرد قدرت‌های استعماری درکشورهای اسلامی به‌ویژه در دو قرن اخیر این موضوع کاملاً قابل تصدیق است که قدرت‌های سلطه‌گر همواره از ظرفیت‌ها و زمینه‌های درون جهان اسلام برای تضعیف اسلام و خنثی نمودن توانایی‌های بالقوه آن بهره‌برداری نموده‌اند، در این میان آنچه بیش از همه مطمح نظر بوده است امکان اختلاف‌افکنی و انشعاب فکری بین مذاهب و گرایش‌های مختلف دنیای اسلام از درون با استخدام مهره‌های فرصت‌طلب یا سست ایمان یا منحرف از لحاظ عقیدتی بوده است. ترویج افراطی‌گری و خشونت یکی از شگردهای شیطانی جبهه استکبار برای فرصت‌سوزی و سرگرم نمودن دنیای اسلام به جنگ‌های داخلی و هدر رفتن استعدادهای نهفته اسلام و مسلمانان در دنیای معاصر است و مع‌الأسف امروز نظاره‌گر به بار نشستن سیاست‌های دشمنان اسلام با شکل دادن گروه‌هایی مانند القاعده و داعش هستیم که دنیای اسلام در شعله‌های آتش آن می‌سوزد و خسارت‌های ناشی از آن تا سال‌ها و دهه‌ها گریبان‌گیر مسلمین خواهد بود. غرب و به‌ویژه ایالات متحده امریکا پس از هشدار تئوری‌پردازانی مانند هانتینگتون، فوکویاما و تجربه‌ی سیاست‌مدارانی که با افول مارکسیسم بار سنگین دوران جنگ سرد را پشت سرگذاردند، مهم‌ترین رقیب خود در دوران پسا کمونیسم را در اسلام و جریان بنیادگرایی اسلامی تعریف نمودند. آنان به‌خوبی به زمینه‌های بیداری اسلامی و زنده شدن قدرت فرو خفته‌ی اسلام برای آینده آگاهی یافتند و تمام همت خود را برای مهار این ظرفیت خاموش نهفته در دنیای اسلام به‌کار بستند. جریان بنیادگرایی با تعریفی که غرب از آن داشت هم در جهان اهل سنت و هم در تشیع به تعبیر مستشرقین، آن دیگریِ مقابل غرب است که اگر مدیریت نگردد نقطه کانونی جنگ‌های آینده غرب برای حفظ منافعش خواهد بود، این نوشتار درصدد است نشان دهد که چگونه غرب به‌ویژه امریکا برای دفع مخاطرات جریان اسلامی با کمک به تشکیل القاعده و داعش و سایر جریان‌های افراطی با عناوین مختلف در جهان اسلام جهت‌گیری حرکت‌های اسلامی را از مبارزه با غرب و صهیونیسم به درون جهان اسلام برگردانده و با ترویج افراطی‌گری و تقویت اندیشه‌های واگرایانه اسلامی زمینه‌ی درگیری‌های درون دینی را گسترش داده و جریان احیاگری اسلامی و بازگشت به اسلام اصیل را به ضد خود تبدیل نموده است.

https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_38475_8856dab46f054f6ad9c0f46fe7f0a9f2.pdf