پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیاندیشه سیاسی در اسلام2423-797393420230220Explaining the position, examples and results of "God's uprising" from the perspective of Imam Khomeiniتبیین جایگاه، مصادیق و ثمرات " قیام لله" از منظر امام خمینی728182925FAسید سعیدآریانژادمدرس گروه معارف اسلامی دانشگاه حکیم سبزواریعلیعربی آیسکاستادیار دانشگاه علوم و معارف قرآن کریم- قم، دانشکده علوم قرآنی سبزوار- سبزوار، ایران0000-0002-8541-2690Journal Article20220219Throughout the history of Islam, many scholars have been prominent in the field of jurisprudence or other Islamic teachings and spiritual conduct, but the personality of Imam Khomeini cannot be defined in a single frame and format, and he is only a jurist, a philosopher, or a mystic, etc. knew In addition to being comprehensive, his personality was also complete. His scientific works, which are available to us, can confirm this and outline his scientific dimensions for us. His thoughts and views have a trans-temporal and trans-spatial validity and have still maintained their validity, and this has shown his deep and all-round awareness, which has caused the impact and fruition of the Islamic military.<br><br>Imam Khomeini was not a scholar away from society and he considered political activities as a part of his religious duties and with this view he embarked on a fundamental and revolutionary Islamic transformation. The main question of the research is that from his point of view as a revolutionary person, which component is the most effective in education, evolution and reaching human goals. After understanding what this component is, which is the uprising of Allah, we have listed the different dimensions and examples of this uprising.<br><br>To reach this goal, we have used the descriptive-analytical method by referring to Imam's words. Our findings show that in Imam's thought, the rise of God is on one hand the support and on the other hand the axis of all the intellectual and belief foundations of Mobin religion and the holy Islamic law. This uprising has various affairs, which starts with the struggle against the ego and continues with the uprising against ignorance and division, and by resorting to reason, knowledge and unity, it leads to the uprising against the external tyranny and the formation of the government. A government that tries to create a new Islamic civilization, in addition to presenting a model of Islamic standard government to the world, is the foundation of a global unified government and the foundation of the age of emergence.امام خمینی یک عالم دور از اجتماع نبود و فعالیت های سیاسی را جزئی از وظایف دینی خود می پنداشت و با این دید به تحولی بنیادین و انقلابی اسلامی دست زد. سوال اصلی پژوهش این است که از منظر ایشان به عنوان یک شخص انقلاب آفرین، کدام مولفه در تربیت، تکامل و رسیدن به غایات آدمی موثرترین است. بعد از فهم چیستی این مولفه که همانا قیام لله است، ابعاد و مصادیق مختلف این قیام را برشمرده ایم. برای وصول به این هدف با مراجعه به سخنان امام از روش توصیفی- تحلیلی بهره برده ایم. یافته های ما بیان می کند در اندیشه امام، قیام لله از یک طرف تکیه گاه و از طرف دیگر محور تمامی مبانی فکری و اعتقادی دین مبین و شرع مقدس اسلام است. این قیام شؤون مختلفی دارد که از مبارزه با نفس آغاز می شود و با قیام بر ضد جهل و تفرقه ادامه می یابد و با توسل به عقل و علم و اتحاد به قیام بر ضد طاغوت بیرونی و تشکیل حکومت منجر می شود. حکومتی که سعی دارد با ایجاد تمدن نوین اسلامی، علاوه بر ارائه الگویی از حکومت معیار اسلامی به جهانیان، زمینه ساز حکومت واحد جهانی و زمینه ساز عصر ظهور باشد.https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_182925_63e67da0e743467a6ed9fef6a9bacd7b.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیاندیشه سیاسی در اسلام2423-797393420230220Meaningless signifiers and progressive antagonism in the Goverment of Etedaدال های خالی از مدلول و آنتاگونیسم پیش رونده در دولت اعتدال2954178035FAگیتیپورزکیپاستادیار پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی0009-0008-3164-2061Journal Article20220622The government of Etedal appeared in a hopeful social atmosphere and handed over power in an atmosphere of despair and mistrust. The appearance of the government of Etedal, in terms of discourse, was dependent on signifer such as negotiation, tact, expediency, flexibility, rationality, reality and moderation. There was. However, public approval declined shortly after taking office and eventually reached an all-time low. The question is, can the trend of Etedal in Hassan Rouhani's government be considered as a discourse? And what will be the consequences of emptying the signifiers of this discourse? The hypothesis is that because the main signifiers of the current of moderation were emptied of their meanings for some reason, the discourse articulation process was not completed and the discourse stabilization did not take place; Therefore, the flow of moderation cannot be considered a discourse. The consequence of not stabilizing the discourse of moderation and marginalization of moderate discourses can lead to an increase in the gap between the people and the government and lead to progressive antagonism by reducing social trust and hope.دولت اعتدال در فضای اجتماعی امیدوارانه‌ای ظهور یافت و در فضایی از ناامیدی و بی‌اعتمادی قدرت را واگذار کرد. ظهور دولت اعتدال از لحاظ گفتمانی وابسته به دال هایی همچون مذاکره، تدبیر، مصلحت اندیشی و انعطاف پذیری است. با این اوصاف اقبال عمومی به مدت کوتاهی پس از روی کار آمدن کاهش یافت و در نهایت به پایین ترین سطح خود رسید. پرسش این است آیا جریان اعتدال در دولت حسن روحانی را می‌توان به مثابه یک گفتمان تلقی کرد؟ و خالی شدن دال‌های این گفتمان از مدلول‌های خود چه پیامدهایی را به‌دنبال خواهد داشت؟ فرضیه آن است که چون دال‌های اصلی جریان اعتدال هر یک به دلیلی از مدلول‌های خود خالی شد، فرایند مفصل‌بندی گفتمانی تکمیل نشد و تثبیت گفتمانی صورت نپذیرفت؛ لذا جریان اعتدال را نمی‌توان گفتمان دانست. پیامد عدم تثبیت گفتمانی جریان اعتدال و به حاشیه رفتن گفتمان‌های میانه‌روانه می‌تواند به افزایش شکاف میان مردم و حاکمیت انجامیده و با کاهش اعتماد و امید اجتماعی منجر به آنتاگونیسم پیش‌رونده شود.https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_178035_d9432b6bc886a9e9ff6f46a6b8f8cbd5.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیاندیشه سیاسی در اسلام2423-797393420230220The distinction between politics and politics in the political philosophy of the Neo-Sadrists (Case study of the thought of Ayatollah Javadi Amoli)تمایز سیاست و امر سیاسی در فلسفه‌ی سیاسیِ نوصدرائیان (مطالعه موردی اندیشه آیت‌الله جوادی آملی)5577178032FAاکرمباقریدکتری اندیشه سیاسیJournal Article20210618The political philosophy of the Neosadras is one of the dominant jurisprudential readings of Iranian politics. Javadi Amoli is one of the neo-Sadras whose political philosophy has influenced the philosophy of Iran. The present research deals with this issue. Our central question is to examine how the political philosophy of Javadi Amoli has an effect on the philosophical and political debates of contemporary Iran, with an emphasis on the distinction between politics and the political. Our hypothesis is that Javadi Amoli plans his discussions about politics with an existential and aesthetic view of the political matter, which is based on the appointment of the appointed jurist. The results of the investigations showed that the basis of his political philosophy is based on the aesthetic axis, at the head of politics in his opinion is the most knowledgeable jurist of the age who has been appointed by God, and the Assembly of Experts is responsible for determining the knowledge of such a jurist. is in charge because the selection of a guardian by the people under the guardianship was never imaginable.فلسفه سیاسی نوصدرائیان از خوانش های مسلط فقهی سیاست ایران است. آیت‌الله جوادی آملی از جمله نوصدرائیانی است که فلسفه سیاسی او بر سیاست ایران اثر گذار بوده است. پژوهش حاضر به این موضوع می پردازد. سوال محوری ما بررسی چگونگی اثرگذاری فلسفۀ سیاسیِ آیت‌الله جوادی آملی بر مباحث فلسفی و سیاسی ایرانِ معاصر با تاکید بر تمایزبین سیاست و امر سیاسی است ؟ فرضیه ما این است که آیت‌الله جوادی آملی با نگاهی وجودی و زیبایی‌شناسانه به امر سیاسی، مباحث خود درباب سیاست را طرح‌ریزی می‌کند که اساسش بر ولیِ فقیه انتصابی استوار است. نتایج بررسی ها نشان داد اساس فلسفه سیاسی او بر محور زیبایی شناسانه استوار است، در راس سیاست مد نظر او اعلم‌ترین فقیهِ عصر که از طرف خداوند منصوب شده است، قرار می‌گیرد که مجلس خبرگان رهبری وظیفه‌ی تعیینِ اعلمیت چنین فقیهی را بر عهده دارد چون انتخاب ولیّ توسط انسان‌های تحت ولایت امر هرگز قابل تصور نمود.https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_178032_fe319add1c17c8fa3c31a3fea28b5ef7.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیاندیشه سیاسی در اسلام2423-797393420230220A Research into Certain Predictions Concerning the Islamic Revolution and Imam Khomeini’s Leadershipپیشگویی دربارۀ پیروزی انقلاب اسلامی79101178033FAسیدصادقحقیقتمحقق حوزوی و عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه مفید0000-0002-1850-0789هادیبیاتقم. شهرک انسجام. خ شهیدان قائمی. کوچه 6. انتهای کوچه سمت چپ درب دوم سمت راستJournal Article20210830A Research into Certain Predictions Concerning the Islamic Revolution and Imam Khomeini’s Leadership<br><br><br><br>This essay deals with the following question: did the predictions about Imam Khomeini and his leadership in the Islamic Revolution have a role in the victory of the Revolution? In this paper, we assume that human interactions are not necessarily based on rational considerations, but religious beliefs and, in some contexts, even cultural milieu may set a ground that one accepts metaphysical claims. Some of these beliefs say that there are gifted people who in the light of God’s grace and through contemplation and spiritual journey are able to predict the future. There are such predictions about the Islamic Revolution. Our findings show that certain people through their predictions had been able to have an effect on society’s beliefs and were effective in the victory of the Islamic Revolution.<br><br><br><br>Keywords: <br><br>Imam Khomeini, prediction, Islamic Revolution, the Unseenمقالۀ حاضر پیرامون این سوال شکل می گیرد: آیا پیشگویی ها مبنی بر رهبری امام خمینی در پیروزی انقلاب نقش داشته است؟ فرض ما این است که تعاملات انسان ها لزوما مبتنی بر محاسبات عقلانی مصطلح نیست بلکه اعتقادات دینی، باورهای مذهبی و حتی زمینه های فرهنگی می تواند زمینۀ مناسبی برای پذیرش ادعاهای متافیزیکی فراهم بکند. از جملۀ این باورها اعتقاد به این مطلب است که عده ای از انسان های خاص هستند که به خاطر عنایات خداوندی و برخی ریاضات و سیر و سلوک عرفانی، توانایی پیشگویی آینده را دارند و در مورد موضوع این مقاله، نیز پیشگویی ها یی رخ داده است. یافته های این مقاله نشان می دهد برخی از این افراد با بیان پاره ای پیشگویی ها توانسته اند بخشی از باورهای اجتماع را با خود همراه بکنند و با فراهم آوردن پذیرش رهبری امام خمینی (ره)، در زمینۀ پیروزی انقلاب اثرگذار باشند.<br><br>واژه های کلیدی: امام خمینی، پیشگویی، انقلاب اسلامی، غیبhttps://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_178033_61fbe5e93f0c2522993dd46ca4b252c0.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیاندیشه سیاسی در اسلام2423-797393420230220A study of Imam Khomeini's epistemological approach in proving Velayat-e-Faqihبررسی رویکرد معرفت‌شناسانه امام خمینی(ره) در اثبات ولایت‌فقیه103121178036FAمحمد علینظریپژوهشکده امام خمینی و انقلا ب ااسلامی0009-0006-8970-9068Journal Article20210706The formation of the Islamic Republic of Iran based on Velayat-e-Faqih is one of the achievements of Imam Khomeini in the field of jurisprudence and politics. Rational and mystical has proved Velayat-e-Faqih, this article tries to answer the question how Imam Khomeini has proved Velayat-e-Faqih with different epistemological approaches and has mixed it?<br><br>Findings show that Imam Khomeini proves the principle of Velayat-e-Faqih in three ways according to the position of Velayat-e-Faqih. In books such as Velayat-e-Faqih and Al-Bayy, he has referred to the rational-narrative approach with reference to it, and in his mystical books, he has proved Velayat-e-Faqih with an intuitive approach.<br><br>Findings show that Imam Khomeini proves the principle of Velayat-e-Faqih in three ways according to the position of Velayat-e-Faqih. In books such as Velayat-e-Faqih and Al-Bayy, he has referred to the rational-narrative approach with reference to it, and in his mystical books, he has proved Velayat-e-Faqih with an intuitive approach.شکل‌گیری جمهوری اسلامی ایران مبتنی بر ولایت‌فقیه یکی از دستاوردهای امام خمینی در عرصه فقاهت و سیاست است، اندیشمندان قبل و بعد از امام خمینی با رویکردهای مختلف معرفتی به اثبات ولایت‌فقیه پرداخته‌اند، امام خمینی در قامت یک فقیه، فیلسوف و عارف با رویکردهای معرفتی نقلی، عقلی و عرفانی به اثبات ولایت‌فقیه پرداخته است، این مقاله سعی دارد به این سؤال پاسخ دهد که امام خمینی چگونه با رویکردهای معرفتی متفاوت به اثبات ولایت پرداخته و آن را ممزوج کرده است؟<br><br>یافته‌های تحقیق نشان می‌دهد امام خمینی از سه طریق به فراخور موقعیت اصل ولایت ولایت‌فقیه را اثبات می‌کند، ایشان توانست با رویکرد معرفتی صدرایی خود در سه حوزه عقلی، نقلی و عرفانی به اثبات ولایت‌فقیه پرداخته و این سه رویکرد را با یکدیگر جمع نماید، امام خمینی در کتاب‌هایی نظیر ولایت‌فقیه و البیع با اسنتاد به رویکرد عقلی - نقلی و در کتاب‌های عرفانی خود با رویکرد شهودی به اثبات ولایت‌فقیه پرداخته است.https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_178036_352158eae2df4b9aa8c9e9b1dd1b4059.pdfپژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامیاندیشه سیاسی در اسلام2423-797393420230220The Role of People's Vote in Defining Islamic State from Nahj al-Balagha's Perspective with Emphasis on Imam Khomeini's Votesنقش رأی مردم در تحقق حکومت اسلامی از دیدگاه نهج البلاغه با تأکید بر آرای امام خمینی123150181797FAزهراوطنیدکتری فقه و حقوق، استادیار گروه فقه پژوهشکده امام خمینی (س) و انقلاب اسلامی0000-0001-5750-4654ماندانامیرزاییدانش آموخته کارشناسی ارشد رشته فقه و حقوق پژوهشکده امام خمینی و انقلاب السامی، دانشجوی دکتری رشته فقه و حقوق دانشگاه تبریزJournal Article20220409The popularity of the divine government, in other words the influence of the popular vote on the legitimacy of the divine ruling in religious societies, especially in Islamic societies, has always been a subject of controversy among religious scholars and power-holders in political systems based on religion.In this field, in order to justify and justify their opinion, they have tried to rely on religious sources and texts and on Muslim scholars on the Qur'an and the tradition of the Prophet and the Imams. One of the most important cases of religious sovereignty in the sacred system of the Islamic Republic and among the most important religious sources in this regard is Nahj al-Balagha.The present study uses a descriptive-analytical method to analyze the Imam Khomeini's speeches and to compare Imam Khomeini's speeches with that of the Imam Khomeini.You invited me and I was not interested in the caliphate"and the theoretical and practical adherence of Imam Khomeini is that such statements as"Even if people vote against their own will, that vote will determine the status of the nation. Was and has emerged<br><br>The popularity of the divine government, in other words the influence of the popular vote on the legitimacy of the divine ruling in religious societies, especially in Islamic societies, has always been a subject of controversy among religious scholars and power-holders in political systems based on religion.In this field, in order to justify and justify their opinion, they have tried to rely on religious sources and texts and on Muslim scholars on the Qur'an and the tradition of the Prophet and the Imams. One of the most important cases of religious sovereignty in the sacred system of the Islamic Republic and among the most important religious sources in this regard is Nahj al-Balagha.The present study uses a descriptive-analytical method to analyze the Imam Khomeini's speeches and to compare Imam Khomeini's speeches with that of the Imam Khomeini.You invited me and I was not interested in the caliphate"and the theoretical and practical adherence of Imam Khomeini is that such statements as"Even if people vote against their own willمردمی یا الهی بودن حکومت و به عبارتی تأثیر رأی مردم در مشروعیت حکومت در جوامع دینی، از گذشته مورد اختلاف اندیشمندان حوزه سیاست دینی و صاحبان قدرت در نظام‌های سیاسی مبتنی بر دین بوده‌است و هریک از صاحب‌نظران این عرصه در احتجاج بر نظر خود سعی در استناد آن به منابع و متون‌دینی داشته‌اند. از جمله مهمترین مصادیق حاکمیت‌دینی، نظام‌جمهوری‌اسلامی و از جمله مهمترین منابع دینی در این خصوص کتاب شریف نهج‌البلاغه است. تحقیق حاضر برای پاسخ به سؤال «رأی مردم چه جایگاهی در تشکیل و تداوم حکومت اسلامی دارد؟»، با روش توصیفی ـ تحلیلی، به برشماری و تحلیل عباراتی از نهج البلاغه و صحیفه امام خمینی که مبین زاویه نگاه این دو رهبر به شرایط تشکیل حکومت است، پرداخته و با واکاوی فرمایشات امیرالمؤمنین(ع) و تطبیق گفتار و سیره امام‌خمینی با آنها، فرضیه «رأی و نظر مردم دخالت‌مستقیم در مشروعیت حکومت دارد» را اثبات می‌کند. فرمایشات امیرالمؤمنین(ع) از جمله: «این شما بودید که مرا به آن دعوت کردید و من علاقه‌ای به خلافت نداشتم»، و تبعیت نظری و عملی امام‌خمینی از آن که در بیاناتی نظیر: «حتی اگر مردم برخلاف صلاح خودشان رأی بدهند، آن رأی تعیین‌کننده وضعیت ملّت خواهد بود» ظهور و بروز یافته‌است، مثبت این ادّعاست.https://andishehsiyasi.ri-khomeini.ac.ir/article_181797_4e33ef6b0d522a1759c82f63823f5780.pdf