"انقلاب" امری سیاسی یا اگزیستانس: خوانشی پس‌کاوانه از اندیشه دکتر شریعتی

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 استادیار پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی

2 دانشجوی کارشناسی ارشد رشته اندیشه سیاسی در اسلام پژوهشکده امام خمینی و انقلاب اسلامی

چکیده

رویه مالوف در بررسی مفهوم انقلاب و انقلابی بسنده کردن به بخش سیاسی اندیشه‌های شریعتی بوده است چرا که شریعتی خود به اسلام سیاسی و عملگرا و ایدئولوژیک تاکید داشت. در این پژوهش کوشیدیم که با بهره‌گیری از روش پس‌کاوی نشان دهیم که برای فهم این مفاهیم در نظام اندیشگی شریعتی توجه به ابعاد هستی‌شناسانه اندیشه او می‌تواند دیدی متفاوت را فراهم آورد. روش ساختارگرایانۀ پس‌کاوی این امکان را فراهم آورد تا از طریق یک ناظر بیرونی اندیشه شریعتی را به شکل یک نظام تلقی کنیم
یافته پژوهش آن است که انقلاب برای او صرفا امری سیاسی و مربوط به کنش سیاسی در برهه‌ای خاص نبود که برای تشکیل نوع خاصی از حکومت انجام گیرد و پس از آن ثبات باشد. به تعبیر او انقلابی که صرفا سیاسی باشد ایده‌ای است مارکسیستی و از نظر او ناکافی. انقلاب بیش و پیش از اینها برای او امری هستی‌شناسانه و مربوط به خودسازی بود. انقلابات جوهری و اجتماعی ادامه خواهد یافت زیرا که انقلاب، عصیان، حرکت، و تکامل در تاریخ بعد هستی‌شناسانه انسان است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

"Revolution" is a political or existential matter: Structionalist Reading from Dr. Shariati's Thoughts

نویسندگان [English]

  • giti poorzaki 1
  • saeed abolqazi 2
1 Assistant Professor
چکیده [English]

Common approach to examining the concept of revolution and revolution has been limited to the political section of Shari'a's thoughts because Shariati emphasized political, pragmatic, and ideological Islam.In this research, we tried to show using the post-writing method to understand the concepts in the Shari'ati thought system, paying attention to the ontological dimensions of his thought can provide a different view. The structuralist method made it possible to view the Shari'a thought as a system through an external observer
The result of the study is that the revolution for him was not merely political and related to political action at a particular time, which was to form a particular type of government, and then to be stable. According to him, a purely political revolution is a Marxist ideology and, in his view, inadequate. The revolution, more than before, was for him an ontological and self-conscious matter. The social revolutions will continue, because revolution, rebellion, movement, and are the ontological aspects of human history.

کلیدواژه‌ها [English]

  • "Revoloution"
  • "Shariati"
  • "Ontology"
  • "Structuralist method"