تشکل‌های سیاسی در گفتمان سیاسی امام خمینی(س)

نوع مقاله: مقاله پژوهشی

نویسندگان

1 عضو هیأت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه تهران

2 دانش‌آموخته رشته علوم سیاسی، گرایش اندیشه سیاسی در اسلام، پژوهشکده امام خمینی(س) و انقلاب اسلامی

چکیده

عمومی شدن، مردم‌سالاری در جهان کنونی، ضرورت‌ها و الزاماتی به همراه داشته است واگرچه برخی جزء مقتضای ذات عمومی شدن و مردم‌سالار شدن سیاست و رژیم‌های سیاسی نیست، لکن در استقرار و تدوام این وضعیت موثر است. سازمان‌یافتگی فعالیت‌های سیاسی ازجمله ضرورت‌هایی است که به اشکال گوناگون در فضای عمل سیاسی نمود می یابد. تشکل‌های سیاسی گونه‌هایی از این سازمان یابی است. انقلاب اسلامی به رهبری امام خمینی(س) به حکومت دیکتاتوری وابسته در ایران پایان بخشید و با تأسیس نظام جمهوری اسلامی مبتنی‌بر و ملهم ازآموزه‌های اسلام عصری نو را در سیاست ،درجهت تحقق خواست عمومی مردم بنیان گذاشت. نکته حائز اهمیت این است که از آغاز و در فرایند تأسیس نظام اسلامی  ، درمورد تشکل‌های سیاسی، ماهیت و نوع عمل و ساختار و نقش و جایگاه  آن‌ها ، در افکار عمومی  پرسش ها و دیدگاههای مختلفی مطرح شد.آنچه هم اکنون بعد از گذشته سه دهه از تاسیس نظام اسلامی  همچنان مطرح است. هدف این مقاله پرتو انداختن بر وجوه و ابعاد ناشناخته و ابهامات مربوط به احزاب و تشکل های سیاسی از طریق تبیین دیدگاه‌های حضرت امام خمینی(س) است. روش به‌کار رفته در این پژوهش اکتشافی و تحلیلی با بهره‌گیری از امکانات تحلیل گفتمان است.

کلیدواژه‌ها


عنوان مقاله [English]

Identity of Political Organizations in Imam Khomeini’s Political Discourse

نویسندگان [English]

  • Dr.Nurollah Qeysari 1
  • Seyed Jalaladdin Fatemi 2
1 Faculty Member, Department of Political Science, University of Tehran
2 MA (Political Science, Majoring in Political Thought in Islam) from Imam Khomeini and Islamic Revolution Research Institute.
چکیده [English]

Popularization, democracy, and democratic political regime have always been associated with certain demands and requirements, as the reality of a political affair in contemporary world suggests. These requirements, although parts of which are not included in the innate structure of popularization and democratization of politics and political regimes, are important in establishment and sustainability of the political situation. Organization of the political activities is among such requirements manifested in diversified forms in political practice. Political organizations are also diversified depending upon the culture and nature of political regime and ideology. In Iran, the Islamic Revolution, a popular revolution led by Imam Khomeini, put an end to the dictator regime of Shah. Establishment of the Islamic Republic system of government, that was based on and inspired by Islam’s religious codes and instructions and in line with realization of public demands in Iranian society, marked a new age in politics that constituted its structure on public vote. As there were many diversified opinions in the early years after the victory of Islamic revolution on the nature and structure of the Islamic rule, opinions on the nature, function and structure of political organizations were also different. Imam Khomeini’s precise opinion on Islamic rule, who said “Islamic Republic, nothing more, nothing less”, and people’s majority “Yes” vote to the Islamic Republic system of government in massive turnout in March 1979 public referendum put an end to all debates on the nature and structure of the political system. But questions are still unanswered on the nature and structure of political organizations. This paper intends to shed light on the unknown and hidden aspects of this discussion through clarifying Imam Khomeini’s viewpoints. The research method in this paper is exploratory and analytical resting upon discourse analysis approaches. 

کلیدواژه‌ها [English]

  • Imam Khomeini
  • political organization
  • party
  • Imam Khomeini’s political discourse
  • Islamic Republic
  • آذرنوش، آذرتاش. (1379)، فرهنگ معاصر عربی- فارسی، تهران: نشر نی.
  • آقابخشی، علی. (1376)،فرهنگ علوم سیاسی، ویراست سوم، تهران: مرکز اطلاعات و مدارک علمی ایران.
  • امام خمینی(س)، روح‌الله. (1323)، کشف الاسرار، بی‌جا: نشر ظفر.
  • ــــــــــــــــ . (1379) صحیفه امام، دوره 22 جلدی، جلد 14، چاپ سوم، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س).
  • ایوبی، حجت‌الله (1382)، پیدایی و پایایی احزاب سیاسی در غرب، چاپ دوم، تهران: سروش.
  • بادام‌چیان، اسدالله. (1388)، آنچه درباره حزب و تشکل باید بدانیم، تهران: اندیشه ناب.
  • ــــــــــــــــ . (1389)، تحزب و تشکل از دیدگاه علمی و تاریخی، تهران: اندیشه ناب.
  • تبریزنیا، حسین. (1371)، علل ناپایداری احزاب سیاسی در ایران، تهران: مرکز نشر بین‌الملل.
  • جمشیدی، محمدحسین. (1388)، اندیشه سیاسی امام خمینی(ره)، تهران: مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س).
  • حسینی‌زاده، محمدعلی. (1386)، اسلام سیاسی در ایران، قم: دانشگاه مفید.
  • دهخدا، علی‌اکبر. (1373)، لغت نامه دهخدا، ج4، تهران: دانشگاه تهران.
  • سلطانی، علی‌اصغر. (1384)، قدرت، گفتمان و زبان، تهران: نی.
  • عمید، حسن. (1363)، فرهنگ فارسی عمید، چاپ پنجم، تهران: امیرکبیر.
  • قیصری، نورالله. (1385)، «گفتمان سیاسی حضرت امام(س) و گفتمان‌های رقیب»، فصلنامه متین، شماره30، صص 183_145.
  • مصطفوی، حسن. (بی‌تا)، التحقیق فی کلمات قرآن الکریم، تهران: مرکز نشر کتاب.
  • معین، محمد. (1364)، فرهنگ فارسی، چاپ هفتم، تهران: امیرکبیر.
  • مک دانل، دایان. (1380) مقدمه ای بر نظریه‌های گفتمان، تهران: فرهنگ گفتمان.
  • منوچهری، عباس (1387)، رهیافت و روش در علوم سیاسی، تهران: سمت.
  • میلز، سارا. (1382)، گفتمان، زنجان: هزاره سوم.
  • نرم‌افزار مجموعه آثار حضرت امام خمینی(س)، مؤسسه تنظیم و نشر آثار امام خمینی(س)
  • وان دایک، تئون اِی. (1382)، مطالعاتی در تحلیل گفتمان، ترجمه پیروز ایزدی و دیگران، تهران: مرکز مطالعات و تحقیقات رسانه‌ها.
  • هیوود، اندرو. (1389)، سیاست، ترجمه عبدالرحمن عالم، تهران: نی.
  • Borgatta, Edgar a Marie (ed), (1992), Encyclopedia of sociology, (New York: Mac Millan)
  • Epstein, L. D. (1967), Political parties, (New York: John Willey)
  • http://www.jamaran.ir/fa/2600
  •  Lapalombara, Joseph and Myron Weiner, Political Parties and Political Development, Princeton university press.
  • Law Son, Kay (ed.) (1980), Political Parties and Linkage (New Haven, conn: Yale u. p.)
  • Sartori, Gioyanni, (1976) Parties and party system: A framework for Analysis (Cambridge: Cup)
  • Schum Peter, Joseph, (1975) Capitalism, Socialism, and Democracy, (New York: Harper Colophon)
  • Weber, Max (1968), Economy and Society (Berkeley and Los angeles: University of California press)